Urteko zita garrantzitsuena den Frantziako Tourra amaitu eta 7 egun pasa ez direnean Donostiako Klasikoa datorkigu gure lurretara. Azken 3-4 urtetan frantziar lasterketaren ondorenean izatea otu zitzaion antolakuntzari eta benetan ideia ona izan dela ezin ukatu. Era honetan, punta-puntako txirrindulariak Tourreko sasoi puntua aprobetxatuz gerturatzen baitira Donostiara. Era honetan, Frantzian distira berezia izan duten Valverde (bere biziko 3. postua), Rodríquez (2 etapa) eta etapa garaipena lortutako Bardet, Pinot edo eta Van Avermaet ere gipuzkoar lurraldean izango dira hankak astintzen.
Movistar taldeko Valverde da hautagai nagusia, zalantzarik gabe. Begi guztiak dira bere gainean, eta honek asko zailduko dio orain urte bete lortutako garaipena errepikatzea. Oso zaila baita hautagai nagusia izanik egun bateko probetan garaipena lortzea, nahiz eta aurten behin baino gehiagotan (FW, LBL) ere zailtasun honi aurre egin dion murtziarrak. Rodríguez kataluniarra izango da arerio nagusia, Moreno eta Spilak bezelako gizonez osatutako talde indartsu batekin. Beharbada Valverdek ezingo du halakorik esan, ordea…
Lehen lasterketa asteari amaiera emateko, hona hemen 9.etapa, taldekako erlojupeko garrantzitsua. Guztira 28km egin beharko dituzte talde ezberdinek, eta ez pentsa ibilbide erraza izango dutenik. Lehen zatia laua baldin bada ere, ibilbidearen erdi partean eta batez ere bukaeran gauzak nabarmen zailduko zaizkie. Hiru igoera edukiko dituzte, lehena 4km 2-3%-ra, bigarrena 1km 4%-ra eta azkena helmugara iristear 1,7km 6,2%ra. Ez dirudite aparteko esfortzurik, baina errealitatean denok dakigu diziplinaren zailtasunaz eta talde bat baino gehiok denbora galera garrantzitsu bat edukiko dutela helmugan argi dago. Taldekako erlojupeko hau irabazi nahi duen taldeak, erritmo bizi bat denbora luzean mantentzeaz gain, indarrak ondo orekatu beharko ditu. Horretan trebeak diren talde bat baina gehiago aurki genezake aurtengo Tourrean. 
