Kategoria Artxiboak:Iritzia

Zehaztasunik gabeko ondorioak Valverde auziaz

Valverde eseritaArazo konplexuak aztertzeko, errealitatea sinplifikatzera jo ohi da hainbatetan, arazoen handitasunak eta datuen ugaritasunak analisia erraztu ordez arazoaren muina ikustea zailtzen baitute. Valverde auziak ere, horrenbeste luzatu eta korapilatu denez, kirol arloan espezializaturiko abokatuek soilik esplikatu dezaketen gaia dela dirudi. Baina nahiko ondorio sinpleak atera daitezkeelakoan nago.

Ausardia handiz bada, sententzia gehienak irakurri ere ez ditudala egin onartuaz, kasu honetatik atera ditzakedan ondorio batzuk aipatuko ditut, arazoaren muina azaldu dezaketelakoan. Batzuk itxaropentsuak dira; beste zenbait oso kezkagarriak:

1. Frogatua geratu da Valverde-ren odol lagin batean EPO zantzuak zeudela (leku askotan txirrindulari honek ez duela positibo eman irakurri badugu ere eta hori argudio bezala erabili)

2. Hori frogatzeko erabili den bidea ez da kirol arauek ezartzen dutena.

• Beraz argi dago kirol arauak mugatuak daudela doping kasu denak topatzeko orduan.

• Onargarria da beste bide batetik frogatu dena zigortzeko erabiltzea?. Nire ustez, kasu honetan bai.

3. Kirol arautegien eta estatuetako arautegien arteko sinkronia falta. Arlo batek bestean lagungarri izan beharko luke, ez 2 mundu guztiz banatuak. CONI (Italiako Komite Olinpikoa) bi arautegien artean dagoen erakunde arraro bat denez, zirrikitu hori izan da kasu hau Espainiako epaitegi arruntetatik kirol arlora eramateko zirrikitu bakarra.

4. Txirrindulariak zigortzeko ardura estatuetako federazioek dute. Kasu honetan, Espainiako Federazioak ez du arduraz jokatu. Are gehiago, bai Espainiako Federazioak, bai CSD-ek (baita Espainiako hainbat medio etabarrek) txirrindulari honen errugabetasunaren defentsa sutsua egin dute. Gogoratu Sttutgart-eko mundialaren bezpera 2007an. Honek 2 datu kezkagarri uzten ditu bistan:

a. Espainiako lizentziapean dauden txirrindularien arteko berdintasun eza. Zergatik babestu da horrenbeste txirrindulari hau eta ez antzeko kasuetan agertu diren beste hainbat kirolari?

b. Erratu zirela frogatu arren, inork ez du dimititu, inori ez zaizkio ardurak eskatzen, hemen ezer pasa ez balitz bezala…

5. Bidezko sententzia batek sortu dezakeen bidegabekeria. Zer gertatzen da gainontzeko 200 laginekin? Gehienak desagertu(arazi)ko zituzten, baina CONIk bere baitan zituela esan zituen 42 laginekin zer gertatzen da? Zergatik zigortzen da Valverde eta ez gainontzekoak? Nahikoa da ehizatutako animalia baten burua erakustea (handiena bada ere) doping-aren aurka lan sendoa egiten dela erakusteko? Zergatik ez jarraitu?

6. Nazioarteko erakundeek erakutsi duten Valverde zigortzeko nahia. Espainiako federazioarekin zituzten desadostasunengatik, Valverde-rekiko itsukeriagatik ala beste arrazoi hainbategatik, baina bai UCI, CONI eta TAS-ek haseratik azaldu dute txirrindulari hau zigortzeko nahia. Zalantza asko sortzen zaizkit ea hau nola izan den: froga nahikoa eskutan izanik ala baita lehendik ere?

7. Nazioarteko kirol erakundeen gardentasun falta argi geratu da. Ez da kasualitatea sententzia Giroa amaitu ondoren, baina Tour-a hasi baino lehen iristea. Badirudi “timing” hau antolatzaile handien, TAS-en eta UCIren artean hitzartuta zegoela. Epe motzera, halako erabakiak txirrindularitzaren irudia babesteko onak izan badaitezke ere, lasterketa handiak ospatzen ari diren bitartean gai ilunak ezkutatuz, luzera oso kaltegarriak dira. Beste behin ere, doping-aren aurkako borroka zein txirrindularitza gardentasunik gabeko 4 lagunen arteko kontua dela frogatzen baita.

Amaitzeko, politikoki zuzena ez den zerbait esatera ere ausartuko naiz: ni poztu egin naiz azkenean Valverde zigortzeaz. Badirudi beti penaz eta tristuraz hartu behar ditugula horrelakoak. Badakit ez dela justizia osoa egin kasu honekin. Badakit honekin ez dela ezer aldatuko. Badakit txirrindulari batentzat zein gogorra den. Baina pauso txiki bat izan daiteke.

2010eko Italiako Giroko multzoen azterketa

Hautagai nagusiakBadakit berandu xamar dela multzoen azterketa egiteko, baina ez nuke alde batera uzterik nahi berandu eta labur aztertuko baditut ere. Seguru portzentajeez aparte, askok eskertuko duten azterketa izango dela.

Hautagai nagusiak

Pellizotti pasaporte biologikoan aurkitutako irregulartasunengatik ez diote parte hartzen utziko eta bere ordez Nibali izango da. Tropela.net-eko lehiaketa martxan jartzean ez zenez erreserbatako zerrendan ere agertzen, Nibali ezin izango dugu aukeratu, Karpetsekin gertatzen den bezala. Hori hala izanda ere, ez dago erraza aukeratzen.

Faborito nagusia Evans dela esango genuke. Australiarrak udaberriko klasikoetan primeran dagoela erakutsi du eta Giroan forma hori mantentzeko moduan izango del aurre ikusten da. Berarekin batera Basso, Vinokourov eta Sastreren artean zalantzak ditut, nahiz eta Cunego edozer gauza egiteko gai izan. Denok dakigu Italiarrak Giroa asko maite dutela eta biziki lehiatzen dutela, baina nire ustez, eta oso gutxi lehiatu bada ere urte hasieran, Sastre izango litzateke nire bigarren aukera.

Espezialistak eta igotzaileak

Multzo honetan italiarrak ditugu gehienak. Pena Riccok ez parte hartzea; ikusmin ikaragarria nuen. Cobra nire aukeretako bat izango zen Girorako nahiz eta zer egingo zukeen jakitea zaila izan. Hala ere beste 10 hautagaien artean 3 aukeratu beharra dago eta hau ere ez da hain erraza.

Raul adiskideak Simoniren azken Giroaz idatzi berri du. Egia esan taldeburua Cunego izango da eta adinean hain aurreratua izanda ez zait iruditzen sailkapen nagusiaren lehian arituko denik. Hori bai, etapa garrantzitsuren bat irabazteko gauza ikusten dut.

Zalantzak Pozzovivo, Garzelli eta Scarponi. Beharbada Bruseghinek sorpresa eman dezake, baina ez dut uste. Scarponik denboraldia ederki hasi du Lombardia irabaziz. Beharbada hauen guztien artean faborito nagusia bera da, baina nik Pozzovivo aukeratuko dut. Vinokourov eta Riccoren ondoren hirugarren sailkatu zen Trentinoko itzulian eta ondo izango dela uste dut. Eta Giroan italiarrak protagonista izaten direnez, aukeratuko dudan bigarrena ere italiarra izango da. Nire apustua, zalantzak baditut ere, Garzelli izango da.

Hirugarrena ez dut italiarra aukeratuko. Wiggins iaz Giroan espero baino hobeto ibili zen eta Tourrean sorpresa eman zuen. Ez dakit aurten Giroa irabazteko lehian sartzeko asmotan den ala Tourra duen jo puntuan. Hala ere Wiggins nire aukeretako bat izango da. Zalantza askorekin Serpa eta Moncoutie alboratu egingo ditut.

Azkarrak

4tik bi aukeratu behar dira. Hala ere ez da erraza. Nahiko garbi dut esprinter gehienak azken asterako erretiratu egingo direla. 6 etapa inguru izango dira esprintean amaitu daitezkeenak eta aukeraketa ondo egitea garrantzizkoa izango da. Gehienek Farrar eta Greipel aukeratu dituzue. Nola ez dudan garbi eta portzentajeen inguruko eztabaidari jarraiki, gehiengoak esaten duzuenaren kontrakoa egingo dut. Nire apustua McEween eta Petacchi izango dira.

Beste azkarrak

Multzo honetan aukerak asko zabaltzen dira. Gasparotto eta Pozzatoren artean bat aukeratzea erabaki dut eta hori Gasparotto izango da Tirrenon etapa bat irabazi baitzuen.

Gainontzeko biak Albasini eta Henderson hautatuko ditut. Suitzarrak ez du garaipenik lortu aurtengo denboraldian baina bai postu onak. Zelanda Berriko beteranoak, berriz, etapa garaipena lortu zuen Paris-Nizan eta txukun dabil denboraldi hasiera honetan. Ia berdin jarraitzen duen Giroan ere.

Besteak

Multzorik zailena zalantzarik gabe. Hori dela eta behintzat puntuak segur lortzeko estrategia erabiltzea pentsatu dut. Dakizuen bezala Tropela.net-eko jokoan lehen euskaldunak 100 puntu jasotzen ditu. Bi txirrindulari euskaldun bakarrik daudenez biak hartzea erabaki dut: Xabier Zandio eta Iban Maioz. Biak erretiratu ezean, estrategia honekin bukaerako 100 puntuak ziurtatuak izango ditut.

Oraindik beste 3 aukeratu behar. Millar aukeratu beharrekoen artean dagoela iruditzen zait. Txirrindulari ingelesa erlojupeko saioetan txirrindulari bikaina da eta azken denboraldietan mendian ere txukun ibiltzen da.

4.a aukeratzeko Sastreren taldekidea aukeratzea pentsatu dut: Tondo. Iaz Espainiako Vueltan nahi baino okerrago ibili zen batez ere belaunak ez ziolako gehiegi lagundu. Aurten, berriz, taldea aldatu du eta dagoeneko bi etapa garaipen lortu ditu: Paris-Niza eta Voltan, eta azken honetan sailkapen nagusian bigarren sailkatu zen.

Azkena, berriz, Tiralongo. Vinokourovi laguntzen arituko da eta sailkapenetan aurrealdean ibiltzea espero ez badut ere, sorpresa emateko gauza dela iruditzen zait italiarra.

Hauxe da nire aukeraketa oraingoz. Hala ere bihar eguerdiko 14:00ak iritsi artean ez ninduke harrituko txirrindulariren bat edo beste aldatzea. Azken errepasoa azken unean izango da, beraz, ezin jakin!!

Argazkia: www.gazzetta.it

Liège–Bastogne–Liège, inoiz baino irekiago

Liège-Bastogne-LiègeIgande honetan egutegiko klasikarik zaharrena disputatuko da Belgikako errepideetan. 1892an lehen edizioa disputatu zenetik hamaika gertakari handi jazo izan dira Liège inguruan, eta aurten ere hala izatea espero dugu denok. Ez dugu ibilbidea hemen eta orain deskubrituko, txirrinduzale orok baitaki klasika hau non eta nola erabakitzen den normalean. Dena den, azken kotak merezi du aipamentxo bat. Côte de Saint Nicolas beste behin lasterketako epaile izango delakoan nago, irabazlea bertan joaten ez bada, lasterketako selekzioa bertan egingo delako. Bai, iaz Andy Schleckek lehenago egin zuela alde pentsatuko duzue askok, baina iazko lasterketa arraro xamarra izan zen.

Nork altxatuko ditu eskuak 255,5 km-ak bete eta gero? Faboritoen zerrenda oso luzea da. Azken urteetan gazteak indar handiz agertu dira, baina horrek ez du esan nahi beteranoek atzera pausu bat eman dutenik. Cadel Evans aipatu behar lehen postuan. Munduko Txapeldunak ohore hori merezi du, are gehiago Flèche-Wallone irabazi eta gero. Dobletea egingo al du? Egia esan harritu egin ninduen aurreko eguneko bere garaipenak, aurreko astean bere elkarrizketa bat irakurri bainuen, eta bere hitzetan, ez zegoen oso indartsu, gorputzaldi optimoa Italiako Giroan izatea espero baitzuen. Arrazoi hori medio ez nuen hartu nere kinielan eta hara non…

Iazko irabazleak ere aipamentxoa merezi du. Andy Schleck faborito bezala aipatu beharra dago, noski, baina aurten ez du izango iaz izan zuen askatasunik, eta gainera oraindik topera egoteko zertxobait falta zaiola deritzot. Philippe Gilbert ere faborito argi xamarra da. Erakutsi zuen Amstelen zertarako gai den, eta asteazkenean 6º postua lortuta, helmugara buruan iritsi daitekeela pentsatzea ez litzateke erokeria bat. Alejandro Valverde eta Joaquim Rodriguez ere derrigorrean saltsan egon behar dira. Murtziarrak azken 4 urteetan bi aldiz irabazi du Liègen, eta duen abiadura puntak bere alde jokatzen du. Zentzu hortan, Gilbert izango du arerio nagusi bezala. “Purito”k ordea, Saint Nicolas profitatu beharko du aurrera egin eta tartea irekitzeko. Erakutsi du azkenaldian malda pikoetan bakarrik joateko gai dela, eta km bat %11ra nahikoa izan dezake kataluniarrak. Maila berean jarriko nuke Damiano Cunego, Ardenetako Triptikoko lasterketen artean, hauxe baita bere ezaugarrientzat egokiena. Gainera, behetik gora dihoa italiarra, gorputzaldi gero eta hobeagoa lortuz. Eta Alberto Contador? Pertsonalki, ez dut ikusten Liègeko podiumean. Ez da klasikomanoa, eta aurrekoan hirugarren egin bazuen, azken igoeraren ezaugarri bereziengatik izan zela uste dut.

Gainontzekoen taldean, Horner, Gesink, Nibali edo Kreuziger bezalako jendea aipatuko nuke, baina hauetakoren bat garaipenaren jokoan egoteak harrituko ninduke. Fränck Schleckekin duda gehiago dauzkat.

Euskaldunen artean, nola ez, Igor Anton aipatu beharko. Flèche-Wallonen lasterketa aparta egin zuen, eta irabazi ez bazuen, hein handi batean Huy-ko pareta aurkariek bezain ondo ez ezagutzeagatik izan zen. Ez zen kasualitatea izan azken metroetan buruko postuak Contadorrek eta berak galdu izana, izan ere, klasiketan ez baitaukate hainbeste esperientzia, eta beraz, ez dira hain iaioak. Igorren alde jokatzen duen faktorea bere gorputzaldi ona da. Aurka, ordea, klasikaren 255 kilometroak eta esperientzi falta. Dena den, galdakoztarra lehen hamarretan ikusteak ez ninduke batere harrituko.

Beraz, oraingo honetan ez naiz bustiko, ez bainaiz pronostiko bat egiten ausartzen. Faborito asko eta parekotasun handia egonik, Julenek errazena egingo du, Ubedako muino ezagun horietatik joanda eperra zorabiatu, alegia.

2009ko urteari errepasoa

Urtea amaitzen ari da eta aurtengo urteak txirrindularitza munduan eman dizkigunak errepasatu nahi nituzke. Horretarako atal edo arlo ezberdinen inguruan iritzia ematea pentsatu dut. Noski, zuek atal horien inguruan duzuen iritzia eman dezakezue. Hona hemen atalak eta nire iritzia:

Contador eta ArmstrongIkusmin gehien sortu duen txirrindularia: iritzi ezberdin asko izango da honen inguruan, baina medioetan izandako eraginagatik, niretzat Armstrong izan da ikusmin gehien eragin duen txirrindularia. 2008 amaieran bere itzulera adierazi zuenetik komunikabide gehienak bere atzetik izan dira. Gainera ikusmina areagotu egin zen Contadorren talde berean arituko zela jakin zenean.

Juanma Garateren etapa garaipena 2009ko TourreanTxirrindularirik onena: merituak ikusita Contador. Tourra irabazteaz gain, Euskal Herriko Itzulia eta Algarvekoa irabazi ditu. Tartean beste etapa batzuk ere bai, eta UCIren sailkapenean lehen postuan amaitu du.

Euskal txirrindularirik onena: garaipenak ikusita, Juanma Garate izan da niretzat aurtengo euskal txirrindularirik onena. Segur aski beste zenbaitek ere lan bikaina egin dute, baina emaitza zuzenei begira jarrita, ikaragarria izan zen Mont Ventouxen Juanmak lortu zuen garaipena Toni Martinekin izandako lehia hartan.

Talderik onena: uste dut atal honetan gehienok ados izango zaretela. Columbia HTC taldeak ikaragarrizko denboraldia egin du eta gizonezko elite taldeak 86 garaipen lortu ditu. Gizonezkoena nioen, izan ere emakumezko taldea ere badute eta hauek ere marka egin dute 46 garaipen eskuratuta. Ez, zalantza gutxi talderik onena aukeratzerakoan.

Mikel Astarloza prentsa aurrekoan errugabetasuna defendatzenGertaerarik tamalgarriena: zalantzarik gabe Mikel Astarlozaren positiboa. Denbora asko pasa zen euskaldun batek ez zuela etapa garaipenik lortzen Tourrean. Gero Mont Ventouxen Juanma Garatek lortu zuen; lehorte luzearen ondoren, bi euskaldunek garaipena ekitaldi berean. Poza zabaldu zen gure artean, baina denbora gutxira, Tourra amaitu eta berehala, positiboak itzalean utzi zituen egun batzuk lehenago izandako pozak.

Ezustekorik handiena: burura hiru etortzen zaizkit, baina bakarra jartzeko asmotan nabilenez, Wigginsen Tourreko laugarren postua aipatuko nuke. Gutxik espero zuten Wiggins hain ondo ibiliko zenik Tourrean eta ezustekoa eman zuela zalantzarik ez dago.

Esan bezala, zenbait ados izango zarete eta beste askok beste iritziren bat izango duzue. Nola ikusi duzue urtea zuek?

Asteburuari begira

Aitana inguruakTxirrindulariek egun bateko atsedena izan zuten atzo eta gaur lanera itzuli beharko dute. Herbeheretako euri eta hotzak alde batera utzi eta Mediterraneoko beroari aurre egin beharko dioten gaurtik aurrera.

Gaur eta bihar jokatuko diren etapak transiziozko etapak izango dira, segur aski esprintean erabakiko direnak. Jarraitu jarraituko ditugu bi etapa hauek, baina interesgarriena asteburua izango da.

Valentzian 30km-tako erlojupekoa jokatu beharko dute larunbatean. Suitzarrak minik ez badu behintzat etapa irabazteko moduko erlojuaren kontrako etapa izango du. Gaur eta biharko etapak orain arte bezala badoazkio, Cancellarak lider jarrai dezake Valentzian, baina ez zait iruditzen erlojupekoko irteera hartze azkena izango denik.

Erlojupekoak sailkapen nagusian aldaketak sortuko ditu, baina igandeko etapak, Aitanako gainean bukatuko denak, lider aldaketa ekarriko duela aurrera dezakegu. Hau izango da sailkapen nagusian lehian aritu nahi dutenek pasa beharko duten lehen azterketa.

Ikuslegoaren inguruan aipamena egin nahiko nuke. Ez zait iruditzen Vueltako arduradunak Herberehetan izan duten ikuslego kopuruaz kexatzeko moduan direnik. Berdin izango al da penintsula espainiarrean?