Euskara, teknologia eta txirrindularitza
Triesteko podiumean Nairo Quintana gorenean zela amaitu zen igandean Italiako Giroa. Urteko aurreneko handia, hiru asteko lehen proba, nahiz eta bete-beteko lehiari dagokionez, lasterketa bera dexentez murritzagoa izan den. Val Martello eta Monte Grappako etapak salbu, gazitik gozotik baino gehiago izan du Corsa Rosak.
Continue reading “Orainaren argilunak…(Giroaren biharamunean, I)”
Eguraldiak kolokan jarri du gaurko etaparen lehia. Atzo antolakuntzak aurrera egiteko asmoa azaldu zuen baina baztertu gabe etapa hasi aurretik etaparen ibilbidea aldatzea. Ez da hala izan nahiz eta elurra eta hotza protagonista izan den Gavia eta Stelvioko gainetan. Txirrindulariek eguraldi makurra sufritu behar izan dute eta hemendik zorionak etapa amaitu duten guztiei, etapa epiko eta ikusgarria eskaini baitigute. Bai, ikusgarria eta txirrindularitzan gutxitan bizi izan dugun bezalakoa. Bikaina, eta horregatik pena handia da sortu den polemika. Hemen nire iritzia.
Kolonbian kezkatuta omen daude. Ez dakite futbol selekzioko izarrak, Falcaok, Brasilgo Munduko Txapelketarako osatuko den. Dena dela, sufritu baino, herrialdeak gozatu beharko luke, izan ere, bere txirrindulariak bikain ari dira Italiako Giroan. Uranek erlojuz kontrako etapa irabazi zuen eta lider da. Horrekin nahikoa ez eta Uranen aurkari nagusienetakoa -nagusia ez bada- Quintana herrikidea da. Gainera, beste txirrindulari batzuek, Pantanok eta Duartek kasu, etapa irabazteko lehian zutoina jo dute azken egunetan eta Arredondo ere ez dago kieto. Mendiko sailkapena lehiatzen ari da eta ustekaberik ezean, borrokalari peto izanik, bere horretan jarraituko du azken etapetan.
Gauza jakina da Tropelan erlojuaren kontrako etapak ez direla puntuagarriak, baina atzo garbi ikusi da zenbaterainoko eragina izan dezakeen.
Espero bezala, Orica Green Edgek irabazi du etapa. Bigarrenak ziren gaur arratsaldean irteten, euria hasi aurretik nahiz eta saioa amaitu aurretik euria hasi zaien. Bazirudien euriak gainontzekoei kalte egin behar zirela, baina bukaeran atertu eta Omegak, adibidez, denbora ona egiteko aukera izan dute zenbait taldek. Tuft (OGE, %0,2) izan da talde australiarrean lehena helmugaratzen eta berak jantzi du maglia arrosa. Baina hau baino gehiago eman du etapak.
D.Martin eta Koldo Fdez de Larrearen erorikoa Continue reading “Tropelan taldekako erlojupekoek ere eragina dute (bideoa)”
Ostiral egun batez eta Belfastetik. Hasiera xelebrea, edo zergatik ez, interesgarria, izango du Italiako Giroak. Baina datu horren gainetik, partaidetza bera da agian lasterketaren bereizgarria aurtengo ekitaldian. Zaletu, aditu eta apustulari guztien ahotan Nairo Quintana eta Joaquim Rodriguezen izenak azaltzen dira ia soilik. Bigarren maila batean, baina distantzia dezentera, iazko podiumean izan ziren Rigoberto Urán eta Cadel Evans ditugu. Gauzak honela, lasterketa arrosaz hitz egiten ari garela, galderak argia dirudi: non dira italiarrak?
Esan gabe doa, iazko garaile handia eta itzuli handietarako Italiako erreferente nagusi den Vincenzo Nibali irteeran ez egoteak baldintzatzen du egoera hau. Bere itzala luze ageri da: Ivan Basso aspaldi onenak emanda delarik, eta Michele Scarponi bere enegarren azken apustuaren aurrean, Domenico Pozzovivok har lezake buruzagitzaren lekukoa. Hamar lehenen artean hiru alditan sailkatu ostean, bere aurreneko podiuma izango du jomuga Ag2r-ko igotzaile txikiak.
Continue reading “Italiar belaunaldi berria: zer espero dezakegu?”