Kategoria Artxiboak:Txirrindulariak

Landaluzek EPOa hartu izana onartu du

Iñigo Landaluzek positiboa EPO CERArekinGaur jakin arazi denez, Iñigo Landaluzek aurten ekainak 7an Dauphiné Libéréko etapan eta 9 egun beranduago eginiko bi analisietan. Dirudienez lehenago ere txizaren dentsitatean aldaketak nabaritu zizkioten analisi egileek, baina ez omen ziren ezer ziurtatzeko modukoa. Gogora dezagun 2005ko Dauphiné Libéré berak irabazi zuela.

Kontuak kontu, Getxoko txirrindulariak onartu egin du hala izan dela eta 34 urte beteak dituela kontutan izanda, txirrindularitza profesionalari agur esango diola argi dago. Mamu beltzak, beraz, talde laranjara ere iritsi dira. Kezkatzen hasi behar ote dugu?

Frantziako Tourra. Multzoen analisia (V). Euskaldunak

Mikel AstarlozaIkurrinen taldean 14 txirrindulari aurkitzen dira, eta horietatik bi aukeratu behar. Ohiko den bezala, gehienak Euskaltel-Euskadikoak dira, taldeko bederatziak alegia. Gainontzeko 5 txirrindulariak talde banatan aurkitzen dira sakabanatuta, Ag2R, Astanak, Caisse d’Epargne, Cofidis eta Rabobanken. Azken hauek normalean talde buruari laguntzen jardungo dute, beraz, sailkapen nagusiari dagokionez, Euskaltel-Euskadiko txirrindulariak hartu behar aintzakotzat.

Zalantzarik gabe faboritori garbiena Mikel Astarloza da. Pasaiako txirrindulariak sasoiko dagoela erakutsi zuen Dauphine Libéré lasterketan eta Tourrera puntu-puntuan iritsiko delakoan naiz. Talde buru nagusia bera izango da, zalantzarik gabe, eta dituen doai guztiak erakutsi beharrean izango da sailkapen nagusiko lehen postuetan izan nahi badu. Eta talde buru nagusi nioen, nire ustez bigarren maila batean, presioa kentzeko edo, Igor Anton aurkitzen da. Egindako adierazpenetan helburua etapa garaipena omen du galdakarrak. Nire ustez, ordea, mendian ondo ibiliko da eta aukerarik badIgor Antonu lehen sailkapen nagusiko lehen postuetan ikusiko dugulakoan naiz.

Gainontzeko taldeetan aurkitzen diren euskal txirrindulariak talde buruentzat lanean arituko direla esaten nuen. Haimar Zubeldiaren kasua ere berdin izango da, baina zalantza asko ditut usurbildarraren inguruan. Irratian entzun nion “Contadorren itzala” izango dela, berak agindu hori omen du. Egia da Contadorrentzat lan egin beharko duela, baina horrek berak ez al dio eragingo aurrealdean ibiltzea? Iazko sailkapenari begirada bat ematen badiozue, Sastrek irabazi zuen hartan (gogoratzen ez bagara ere), bere atzetik sailkatu zen hurrengo taldekidea Frank Schleck izan zen 6. postuan. Dauphine Libérén ere ederki bili zen eta esan bezala, honek guztiak zalantzak sortzen dizkit.

Haimar ZubeldiaEuskaltel-Euskadi taldera itzuliz Egoi Martinez eta Amets Txurruka etapa ehizean ibiliko direla, edo behintzat saiatuko direla uste dut. Egoi ihesaldietan sartzen saiatuko da aspaldian egin ohi duen bezala eta garaipenen bat lortzen saiatu. Amets oilarrek interesik izan ez dezaketen mendateren batean saiatu beharko luke. Garbi dago etapa garaipenen bat eskuratuko balute ez hartzeaz damutuko garela.

Koldo Fernandez de Larrea zalantza izan da azken une arte bederatzikotan sartu ala ez. Azkenean Tourrean izango da eta sasoi puntu onean ikusiko dugula uste dut, baina ez irabazteko moduan. Ez lehen astean behintzat, esprinter asko izango baitira etapa gosez eta bera baino maila altuagoko txirrindulariak izango dira tropelean. Azken astera ondo iristen bada aukerak izan ditzake pozen bat emateko.

Gainontzeko txirrindulariei dagokienez (Juanma Garate, Jose Luis Arrieta, Bingen Fernandez, Xabier Zandio, Juanjo Oroz, Alan Perez, Ruben Perez eta Gorka Verdugo) ez dut uste puntu gehiegirik pilatzeko moduko txirrindulariak izango direnik, nahiz eta suguru nagoen beraien taldekideek arras eskertuko dutela beraien lana 3 asteko lasterketa luzean zehar.

Esan bezala, Haimar Zubeldiarekin zalantzak izanda, segurura joko dut eta nire hautaketan Mikel Astarloza eta Igor Anton sartuko dituk.

Ongi etorri, Pedro

barrankoGertatu zena sinistu ezinik, Sergio Levi medikua amildegian behera zihoan, Pedro Horrillo erreskatatzeko asmoz. Pedro Horrillo, edo bere gorpua, Levik ez baitzeukan ermuarra bizirik aurkitzeko inolako esperantzarik. Baina han aurkitu zuen, 80 metro beherago, lurrean etzanda, goitik behera odolez beteta, izan ere, erorikoan denetarik jo zuen Pedrok: adarrak, harriak… azken finean, bere gorputz sendoak zulorako bidean aurkitu zuen guztia. Lurrean etzanda zegoen, begiak zabalik, baina konortea galduta. Baina medikua bi metrotara inguratu zenean, txikitutako gorpu hura jaso egin zuen. “Nola deitzen zara?”-galdetu zion medikuak. “Me chiamo Pedro”, erantzun zuen ermuarrak, bere ezker oin zaurituaren gainean oreka nolabait mantenduz. Levik lasaitasuna eskatu zuen, eta lurrean etzan zuen, berriz.

Bost aste geroago, Bergamoko ospitalean hasierako egoera larriena pasatu ostean, koma farmakologikotik istripua baino 3 egun geroago bonbilla baten argipean esnatu ostean, Pedro Horrillok gurpildun aulkia Nafarroako Unibertsitateko Klinikaren konferentzia-gelaren aurrean gelditu zuen. Kuraiaz beteta, Lorenak (bere emaztea, istripuaren egunean Bergamora bidaiatu zuena, berekin egoteko) emandako bi muletak hartu eta jaiki egin zen. Pedrok komunikabideen eskaera guztiak atzeratu zituen, “egoera on batean egon arte”, eta atzo bere burua prest ikusi zuen. Gelan sartzearekin batera, isiltasuna egin zen, argazki kameren flashek apurtu zuten isiltasuna. Mirariaren kulminazioa zen. Pedrok irribarre bat egin zuen eta bi hitz ahopean aipatu: “entrada triunfal”. Sarrera garailea. Bai, atzo garailea bera izan zen. Baina bera ondo ikustearekin txirrindularitzak eta zaleok ere zertxobait irabazi genuen.

horrillo-muletasPrentsaurrekoa eman zuen mahaira arteko ibilbidea luzea eta geldoa izan zen, eta han zeuzkan tratatu duten medikuak zain. Ibilbide geldoa, baina zoragarria. “Azken asteotan lan muskulu-eskeletikoa egin dugu, eta gaur bere kabuz gela honetan sartu izanak argi eta garbi uzten du bere eboluzioa nolakoa izan den” – esan zuen Felipe Lucenak, Barne-Medikuntza Saileko medikua denak. Bide batez, ermuarraren trinkotasun fisikoa goraipatu zuen: “Oso gizon sendoa da. Sendotasun horri eta aurrera ateratzeko gogoei esker errekuperazio zoragarria izan du, denok espero genuena baino askoz hobea”. “Denok egon gaitezke oso-oso pozik Pedro gaur hemen gurekin egoteagatik” – zioen Juan Ramón Valentík, Kirurgia Ortopediko eta Traumatologiako zuzendariak. “80 metroko amildegi batetik erortzea… Oso erreskate konplikatua gainditu du, eta kirurgia serie gako bat, kolpeen ondorioz birrindutako gorputzaren zatiak birkokatzeko. Horregatik egon gaitezke denok pozik gaur Pedrok bere kabuz dena azaldu duelako. Baina esfortzu nagusia berea izan da. Gorputza ez bada behar besteko indartsua, kirolariaren egoera orokor eta borrokarako animo gabe, ezin izango genuke ezertxo ere egin”. Bi medikuekin bat zetorren Pablo Díaz de Rada, Kirurgia Ortopediko eta Traumatologiako espezialista. Honek ere Pedroren eboluzio harrigarria azpimarratu zuen, txirrindulariaren jarrera eta diziplina goraipatuz, baina optimismo neurrigabea baretzen saiatu zen. “Bizimodu normal batera itzultzea? Laster izango da bizikleta bat berriz hartzeko gai, pasiotxo bat egiteko, baina zoritxarrez, errotulako zauriak direla eta (errotulak asko sufritzen du txirrindularitzan), itxaron egin beharko dugu bere eboluzioa ikusteko. Orduan jakingo dugu zein maila har dezakeen bizikleta baten gainean. Pedroren organismoa oso gogorra da, bai, baina horri ezin zaio eperik jarri”. Continue reading “Ongi etorri, Pedro”

Txirrindularitzako Xerez

niemiecPrzemyslaw Niemiec kirolaria dela esanda, txirrinduzale askok ez luke jakingo gizaseme poloniar baten inguruan hitz egiten ari garenik, ezta txirrindularia denik ere. Baina Przemyslawek badaramatza urte batzuk pedalei eragiten, gero eta indar gehiagoz. Futbolarekin paralelotasun bat eginda, txirrindularitzako Xerez bat dela esan genezake. Urteak joan eta urteak etorri, bigarren mailako lasterketetan maila aparta eman izan du, baina beti beste bat da gorengo mailara jauzia egiten duena. Kontua da Xerezek aurten Lehen Mailarako txartela lortu duela, eta poloniarrak oraindik ez, nahiz eta garaipen onak pilatzen ari den.

Przemislaw Niemiecek argi zeukan txirrindularia izan nahi zuela. Baina Oswiecimgo lurralde hotzetan etorkizuna ez da oso oparoa. Polonia lurralde hotza da, entrenatzeko batere gozoa ez dena, eta txirrindularitza ez dago gizartean oso barneratuta. Egia da azken urteotan Poloniako Itzulia Uci Pro Tourrean sartzea nolabaiteko bultzada izan dela kirol honentzat ingurune horretan, baina oraindik Europa mendebaldeko lasterketen oparotasun eta kalitatetik urrun dabiltza.

Gauzak honela, Amore & Vita – Beretta taldeak sinatu zuen. Talde berezia da Amore & Vita, Aita Santuaren taldea, Vaticano Hirikoa, alegia. 1990etik dago tropelean, eta hasiera batean italiarra eta gero britainiarra izan ostean, 2001. urtetik taldea poloniarra da. Talde berezia, esan bezala, ez baitu ezeren propaganda egiten, bere helburua bakearen eta maitasunaren mezua hedatzea baita.

Przemyslaw Niemiecentzat sekulako tranpolina izan zen. Zortea izan zuen talde hau poloniarra izateaz, garai hartan Aita Santua ere poloniarra baitzen, eta herrialde hartako txirrindularientzat aukera aparta, dudarik gabe. Baina betidanik izan da UNESCO antzerako zerbait, herrialde askotako txirrindulariei egiten baitie lekua, batzuk ezagunak (Manzano, Ljunblad, Gasparre), eta gehienak aukera baten bila dabiltzan gazteak, batez ere poloniarrak eta italiarrak, izan ere, talde poloniarrak bere egutegia Italian oinarritzen baitu. Continue reading “Txirrindularitzako Xerez”

2009ko Dauphiné Libéré lasterketan euskaldunak aurrean

2009-Dauphiné Libéré. Mikel Astarloza eta Haimaz ZubeldiaLasterketa igandean bukatu bazen ere, ez nuen nahi euskaldunek Dauphiné Libéré lasterketan aurtengoan izan duten protagonismoa aipatu gabe utzi nahi. Mikel Astarlozak 5.  postuan amaitu zuen eta Haimar Zubeldiak, lehen urtez Astana taldean ari dela, 8. postuan. Top ten-eko sailkapenean, beraz, bi gipuzkoarrak.

Euskaltel-Euskadi taldeko txirrindulari pasaitarrak 4. etapan jokatu zen erlojupekoan ikaragarri aritu zen eta 9. sailkatzea lortu zuen. Ondorioz egun horretan dagoeneko 10. postuan zen eta sailkapen nagusiaren lehian sartu zen. Mont Ventoux-eko etapa zetorren hurrengo egunean eta Mikelek etapa ona eginda, sailkapen nagusian postu bat aurrera egitea lortu zuen. Zerbait gehiago nahi zuen Euskaltel-Euskadiko txirrindulariak, eta hurrengo egunean faboritoen artetik ihes egin eta han joan zen aurrera denbora atera asmoz. Zalantzarik gabe gogorra egingo zitzaion ibilbidea, baina lortutako etekina ere ez zen nola nahikoa izan. Briançongo helmugan bigarren euskalduna izan zen Bingen Fernandezen atzetik eta talde nagusiari ia minutuko errenta ateratzea lortu zuen. Denbora tarte nahikoa 9. postutik 4.eraino jauzi egiteko. Lan ikaragarria pasaitarrak egindakoa. Podiumeko postuak eskura geratu zitzaizkion, baina hurrengo egunean St Frnaçois Longchampeko igoera zuten. Zoritxarrez Mikel Astarlozari aurreko eguneko gain esfortzuak ez zion barkatu eta fabortoi jarraitu ezinda geratu zen. Hala ere oso ondo egin zuen azken igoera eta postu bakarra galdu zuen. Bostgarren amaitu zuen, beraz, 2009ko Dauphine Libéréko lasterketa edizio honetako protagonistetako bat izanda.

Haimar Zubeldiak Mont Venouxeko etapan eman zuen kolpea. Szmyd eta Valverderen atzetik, 3. helmugaratu zen aurtengo Dauphine Libéré lasterketako garailea erabaki zuen etapan. Bezperako erlojupekoan ez zen lehen ibiltzen zen bezain ondo jardun, baina mendian aspaldiko ondoen ikusi genuela esan daiteke. Sailkapen nagusian 5. postura igo zen eta bere taldeburuaren ondoren, bera zen sailkapen nagusiko bigarrena. Briançongo etapan Mikel Astarlozak ez bezala, berak denbora galdu zuen 7. posturaino jaitsiz. Normala izan zela esan daiteke bere helburua Astanako taldeburuari laguntzea baitzen. Azken aurreko etapan ere, oilarren lehia zela eta, denbora gehiago galdu eta 8. postuan amaitu zuen. Usurbildarra ere, beraz, ikaragarri.

Bi euskaldun lehen hamar postuetan. Eta sailkapen nagusian pixka bat aurrerago egiten badugu Txente Garcia eta Igor Anton aurkituko ditugu 15 eta 18. hurrenez urren. Emaitza pozgarriak zalantzarik gabe euskal zalegoarentzat. Tourrean beste horrenbeste egiteko gai izango al dira gure txirrindulariak?