Azken sei urteetan etapa garaipenik lortu ezinda ibili eta gero, aurtengo edizioan bi etapa garaipen lortu dituzte gure txirrindulariek. Gaurkoan Juanma Garate izan da Martin-i aurre hartuta etapa garaipen itzela lortu duena, non eta Mont Ventoux mendate mitikoan. Zorionak Juanma!
Azken aurreko etapa izaki eta Mont Ventouxen gainean bukatzen zela ikusita, sailkapen nagusiko postuen lehian dabiltzanak zalaparta sortu beharra zuten zerbait egin nahi bazuten. Lehia horrek etapa garaipena aurtengo Tourreko gizonik indartsuenen artean izango zela pentsatzen genuen, baina ez da hala izan.
Eguneko ihesaldian zen Juanma Garate, Ruben Perez, Delage, Gutierrez, Posthuma, Martin, Kuschynski, Roulston, Riblon, Geslin, Bonnet, Righi, Lemoine, Dumoulin, Timmer eta Bouet txirrindulariekin batera. Tropelak ihesaldia 5 minutu ingurura izan du Mont Ventouxeko igoerara gerturatu artean, baina behin igoerari ekiteko 5 kilometro inguru falta zirela, Astana eta Saxo Bank txandakatuz tropel nagusia luzatu dute mozketa bat eragiteraino. Orduan iheslariekiko errenta murrizten joan denez, Juanma Garatek erasoa jo du aurreko tropeltxoan eta Martin eta Riblonek aurrera egin dute. 21 kilometroko portua luzea zen eta indarrak ongi dosifikatu beharrak zeuden eta ederki egin dutelakoan naiz.
Atzealdean sailkapen nagusiaren lehian zebiltzan txirrindulariak erasoka hasi dira. Andy Schleck izan da hamaika eraso egin dituena, baina Contador erne zen erasoak baliogabetzeko. Frank ere saiatu da birritan, baina honen zaintza lanetan Armstrong ederki moldatu da. Sailkapen nagusiko lehen txirrindulariak, beraz, beraien postuak babesten edo eta hobetzeko saiakeratan ziren. Noski, erasoen ondoren atsedenaldiak izaten ziren eta hori bikain etorri zaie aurreko hiru iheslariei bestela harrapatuko baitzituzten.
Azken kilometroetan Riblonek ezin zuen beste bien erritmoarekin jarraitu eta geratu egin da. Atzetik, berriz, sailkapen nagusiko lehiatik kanpo zela aprobetxatuz, Pellizottik aurrera jo du etapa garaipenaren bila, baina ez da gauza izan aurreko biak harrapatzeko. Gauzak horrela, etapa garaipena Juanma eta Martinen artean zen. Azken kilometroan bigarren erasoa jo du. Lehenengoan Martin hurbiltzeko gauza izan bada, azken honetan nahikoa izan da egin duen ahalegina eta etapa garaipena eskuratu du Mont Ventoux handian. Honi eskerrak, Rabobankek aurten eman duen irudi kaxkarra itxura hobetzea lortu du.
Faboritoen artean Schleck anaiak gogor aritu diren arren, lortu duten gauza bakarra Franken postua aurreratzea izan da Klöden atzeratuta iritsi baita helmugara. Ezin esan Schleck anaiak saiatu ez direnik, baina bai Armstrong baita Wiggins bera ere ederki aritu diran beren postuen defentsa lanetan.
Ez zaigu ahaztuko aurtengo Tourra hain erraz. Mikel Astarlozak asteartean Alpeetan eta gaur Juanma Garatek Mont Ventouxen bi garaipen ekarri dituzte Euskal Herrira. Zorionak biei bihotz bihotzez!!
Argazkia: www.cyclingnews.com
Azkenean iritsi dan zaleok nahi genuen euskal garaipena. Saiatu bai saiatu dira orain arte talde laranjako kideak ihesaldietan sartu eta etapa garaipenaren lehian sartzen, baina gaur arte lortu ez dena gaur 
Ikurrinen taldean 14 txirrindulari aurkitzen dira, eta horietatik bi aukeratu behar. Ohiko den bezala, gehienak 
u lehen sailkapen nagusiko lehen postuetan ikusiko dugulakoan naiz.
Euskaltel-Euskadi taldera itzuliz 
Gertatu zena sinistu ezinik, Sergio Levi medikua amildegian behera zihoan, Pedro Horrillo erreskatatzeko asmoz. Pedro Horrillo, edo bere gorpua, Levik ez baitzeukan ermuarra bizirik aurkitzeko inolako esperantzarik. Baina han aurkitu zuen, 80 metro beherago, lurrean etzanda, goitik behera odolez beteta, izan ere, erorikoan denetarik jo zuen Pedrok: adarrak, harriak… azken finean, bere gorputz sendoak zulorako bidean aurkitu zuen guztia. Lurrean etzanda zegoen, begiak zabalik, baina konortea galduta. Baina medikua bi metrotara inguratu zenean, txikitutako gorpu hura jaso egin zuen. “Nola deitzen zara?”-galdetu zion medikuak. “Me chiamo Pedro”, erantzun zuen ermuarrak, bere ezker oin zaurituaren gainean oreka nolabait mantenduz. Levik lasaitasuna eskatu zuen, eta lurrean etzan zuen, berriz.
Prentsaurrekoa eman zuen mahaira arteko ibilbidea luzea eta geldoa izan zen, eta han zeuzkan tratatu duten medikuak zain. Ibilbide geldoa, baina zoragarria. “Azken asteotan lan muskulu-eskeletikoa egin dugu, eta gaur bere kabuz gela honetan sartu izanak argi eta garbi uzten du bere eboluzioa nolakoa izan den” – esan zuen Felipe Lucenak, Barne-Medikuntza Saileko medikua denak. Bide batez, ermuarraren trinkotasun fisikoa goraipatu zuen: “Oso gizon sendoa da. Sendotasun horri eta aurrera ateratzeko gogoei esker errekuperazio zoragarria izan du, denok espero genuena baino askoz hobea”. “Denok egon gaitezke oso-oso pozik Pedro gaur hemen gurekin egoteagatik” – zioen Juan Ramón ValentÃk, Kirurgia Ortopediko eta Traumatologiako zuzendariak. “80 metroko amildegi batetik erortzea… Oso erreskate konplikatua gainditu du, eta kirurgia serie gako bat, kolpeen ondorioz birrindutako gorputzaren zatiak birkokatzeko. Horregatik egon gaitezke denok pozik gaur Pedrok bere kabuz dena azaldu duelako. Baina esfortzu nagusia berea izan da. Gorputza ez bada behar besteko indartsua, kirolariaren egoera orokor eta borrokarako animo gabe, ezin izango genuke ezertxo ere egin”. Bi medikuekin bat zetorren Pablo DÃaz de Rada, Kirurgia Ortopediko eta Traumatologiako espezialista. Honek ere Pedroren eboluzio harrigarria azpimarratu zuen, txirrindulariaren jarrera eta diziplina goraipatuz, baina optimismo neurrigabea baretzen saiatu zen. “Bizimodu normal batera itzultzea? Laster izango da bizikleta bat berriz hartzeko gai, pasiotxo bat egiteko, baina zoritxarrez, errotulako zauriak direla eta (errotulak asko sufritzen du txirrindularitzan), itxaron egin beharko dugu bere eboluzioa ikusteko. Orduan jakingo dugu zein maila har dezakeen bizikleta baten gainean. Pedroren organismoa oso gogorra da, bai, baina horri ezin zaio eperik jarri”.