2010eko taldeen analisia (IV): Euskaltel-Euskadi, haize freskoaren beharrean

Hamazazpigarren denboraldia beteko du aurtengoan Euskadi Fundazioa-k errepide gainean. 2009a taldeak izan duen gorabeheratsuenetarikoa izan zen: Mikel Astarlozaren Tourreko garaipena eta Samuel Sánchez-en Vueltako bigarren postua batetik, baina taldearen irabazteko zailtasuna (asturiarraren aldetik batez ere) eta, batik bat, pasaitarraren Tour osteko positiboa, bestetik. Argilun gehiegi iragan hurbilean, eta horrek bide berri bati ekin behar izatea ekartzen du ia derrigorrean. Kasu honetan ere hala gertatu da, hasi berri den denboraldian ikusiko ditugun aurpegi berriek ekarritako haizeak itxaropen dezente piztu duelarik euskal zaleen artean.

samuel

Berrikuntzak berrikuntza, ordea, taldearen zama nagusia ezagun zaharrek eramaten jarraitu beharko dute. Horien artean, jakina, egungo olinpiar txapelduna azaltzen da guztien buru. Samuel Sánchez-ek aurten Tourra buru-belarri prestatzeko asmoa dauka, denboraldi hasiera indartsu bati Euskal Herriko Itzuliarekin amaiera emateaz gain. Ez da honenbestez Ardenetako klasikoetan egongo, bere moduko gizon batentzat erabaki eztabaidagarria. Txirrindularitza egitura bati lasaitasuna eta egonkortasuna eskaintzen dizkiona garaipenak bereganatzea jakina den honetan, asturiarrak beste behin erantzunkizun handia izango du.

koldo

Talde laranja garaipenez hornitzeko beste baliabide nagusia Koldo Fernandez de Larrea izango da. Arabarrak iaz ez zuen sprintetan espero zen jauzia eman. Beste ikuspuntu batetik ordea, Iparraldeko Klasikoetan maila polita azaldu zuen, Gent-Wevelgem-en bereziki, gizon azkarra baino zerbait gehiago dela erakutsiz. Dena den, sprintetan eman beharko du bere onena, gehienetan gainerako taldeek antolatutako bideratze-trenak bere baino indartsuagoak izango badira ere; arlo honetan Iñaki Isasi eta Pablo Urtasun behintzat alboan izan beharko ditu. Denboraldi garrantzitsua ezbairik gabe Zurbanoko txirrindulariak aurrez-aurre duena.

Derioko taldeak bereziki eskertuko lukeena Igor Anton-en berpiztea litzateke. Urteak daramatza Galdakaokoak eskalatzaile bikaina izan daitekeela erakutsiz, baina bere kasuan ere ez du behin betiko urratsa eman handienen artean dela esan ahal izateko. Hori ez ezik, iazkoa atzera pausoa izan zen beretzat. Dohainak izan badituela kontuan hartuta, bizkaitarrak lasaitasuna, konfiantza eta anbizioa dosi berdinetan behar dituela esango nuke, Espainiako Itzulian edo Suitzako errepideetan lortu izan dituen garaipenak iraganeko kontu soila ez direla baieztatzeko.

sicard

Aipatutako hiruko honengan jarri behar dira emaitzak lortzeko itxaropenik handienak; eurei exijitu behar zaie beste guztien gainetik. Bada ordea taldean laugarren adar garrantzitsu bat, aurrez esan bezala zaleengan zirrara berezia sortzen duena: gazteen atala da, noski. Guzti hauen artean nabarmentzen da, nola ez ba, Romain Sicard lapurtarra. Alor guztietan moldatzen da ongi Hazparnekoa, eta urte asko dira gainera euskal txirrindulari batek profesionaletara pasa aurretik horren emaitza bikainak lortzen ez dituena, 23-z azpikoen munduko txapelketa eta Etorkizunekoen Tourra barne. Bidasoaz bestaldekoa izatearen berezitasuna (ez-ohikoa baita tamalez) erantsiz gero, euskal txirrindularitzaren gizon kuttun berriaren aurrean egon gintezke.

Bere onena emateko, ordea, bere gain presiorik ezartzea ezinbestekoa izango du Sicard-ek. Eta berarekin batera, taldera heldu diren gainerako besteek. Orbea-n taldekide zuen Jonathan Castroviejo-k esaterako, berak ere gauza polit askoak egin baititu orain arte, erlojuaren aurka batez ere. Profesional mailan ezagunagoa da Beñat Intxausti, bere garaian Euskaltel-ek lotzen jakin ez zuen bizkaitar eskalatzaile fina. Orain etxera bueltan da, bere garapenarekin jarraitzeko asmotan, Gorka Izagirre goierritarra bueltan den moduan, euskal afizionaturik onenetakoa izan eta gerp talde laranjara jauzi egiteko aukerarik gabe geratu ostean. Fitxaketen atala Orbeatik pasatako Miguel Minguez eta Daniel Sesma-k osatzen dute, azkeneko hau jadanik horren gaztea ez bada ere. Gazteen atala ordea ez dago ixterik Mikel Nieve aipatu gabe. Iaz jokaera bikaina azaldu zuen leitzarrak, eta aurtengoan maldan gora batez ere erakutsitakoak hobetzea eta horrenbestez lasterketaren batean bere aukerak izatea espero behar da bere aldetik.

egoi

Taldean diren gainerako gizonek unean-uneko liderraren mesedetan jarduteko helburua izango dutela pentsa liteke, eta gehienetan halaxe izango da. Hemen Egoi Martinez, Amets Txurruka eta Gorka Verdugo aipatuko nituzke, bakoitza bere dohain eta gabeziekin, baina taldekide preziatuak direla askotan erakutsi dutenak. Bestalde ordea, oraindik bakarkako arloan taldeari gehixeago zer eskainia daukatenak badirela uste dut. Aitor Galdos eta Ruben Perez batez ere, baina baita zortea lagun gorantz egin behar duen Ivan Velasco ere, eta Juanjo Oroz nafarra, orain arte ia bakarrik morrontza lanerako erabilia izan dena.

Jadanik Igor Gonzalez de Galdeanoren aginduetara ez direnak, Mikel Astarloza eta Iñigo Landaluze-z gain, Josu Agirre, Andoni Lafuente eta Markel Irizar dira. Hauen artean, oñatiarrak izan du zalantzarik gabe irteerarik gozoena (eta bakarra esan beharko), Lance Armstrong-en Radio Shack-erako bidea hartu baitu.

Filosofia berezi baina oso errotutako taldea da Euskaltel-Euskadi, hori ez dago esan beharrik. Alde batetik muga suposatzen duenak badu bere alde positiboa, taldekideen artean sumatzen den giroa eta guztiaren gainetik taldea hobestearen sinismena. Goragotik ordea askotan txirrindulariek ez dute babes hori jaso, eta aurtengoan, taldeak nolabaiteko berregitura bat izan duela kontuan harturik, horrek ezin du inolaz ere horrela izan. Taldeko partaide bakoitzak oro har, baina gazteenek bereziki, lasaitasuna behar dute urtean zehar beren helburuak poliki-poliki gauzatze aldera. Are gehiago aurten babesleen kontratua amaitzen dela jakinda: emaitzak jarri beharko dira mahai gainean, baina hori hobekien dakitenak, eta interesatuenak, txirrindulariak beraiek dira. Hortaz, errepideak hitz egin dezala, beste guztiaren gainetik.

Anton, Sicard eta Intxausti

Benat Intxaustiren aurkezpena

Gaur aurkeztu dute Beñat Intxausti Euskaltel-Euskadiko txirrindulari moduan. Fuji-Servetton aritu da aurten eta lehenago Saunier Duval eskandaluz inguratu zen taldean, beti ere Matxin arduradun zela.
Fujik jarraitzeko beste babesle bat behar zuen eta hori ere lortu berri du. Honek lanak zaildu dizkio Euskaltel-Euskadiri fitxaketa gauzatzerakoan, baina azkenean lortu du. Jakin nahiko nuke Matxinek libre uzteko eskutitzagatik zenbat jaso duen.
Postean jarri nahi nuena, ordea, ez zen hori. Gaurko prentsa aurrekoan talde laranjak proiektu berri esperantzagarriaz hitz egiteko aprobetxatu dute. Beren hitzetan, proiektu berri honen ardatz txirrindulari gazteak izango direla esan dute, Igor Anton, Romain Sicard eta Beñat Intxausti besteak beste.
Proiektu berria? Orain artekoak ez al du balio? Aurten bi dopin kasu izan direlako? Samuelek Vuelta irabazi ez duelako? Zer izango du ba ez berdin proiektu berri honek?

Deignan izan da ihesaldiari etekina atera dion txirrindularia gaurkoan

Deignan. 2009ko Vueltan 18. etapan garaileEz nuen ezer idazteko asmorik, baina gaurko amaiera ikusi dudanean idaztea pentsatu dut. Ikusi baduzue jakingo duzue Deignan eta Kreuziger elkarrekin iritsi direla helmugara. Azken metroetan Irlandako txirrindularia gailendu da. Ez al dizue ezer gogora arazten? Niri bai eta hori izan da post hau idaztearen arrazoietako bat.

Gaurkoan ihesaldia. Espero bezala 1., 2. eta 3. mailako mendateak izanik. Ihesaldia txirrindulari garrantzitsuek osatu dute bertan baitziren Kreuziger, Fuglsang, Gilbert, Valjavec, Moncoutie, Taaramae, Di Gregorio, Del Nero, Hernandez Blazquez, Breschel, Cherel eta hiru euskal ordezkari, Igor Anton, David Herrero eta txirrindularitza profesionalari agur esan aurretik etapa garaipenaren bila dabilen Bingen Fernandez.

Atzean tropel nagusian Euskaltel-Euskadi eta Caisse D’Epargne izan dira tiraka, baina alferrik. Gehienez 6 minutura jaistea lortu dute tartea murriztea eta helmugan ikusi dugu tropelak amore nola eman duen, izan ere 9’41”ra ailegatu dira.

Ihesaldian saiakerarik nabarmenetan lehena Gilbertek egindakoa izan da Alto de Boqueronen gora. Tartea egitea lortu du baina gaina egin aurretik pott egin du. Tropeltxo horretan etapa garaipena lortzeko interes handia zegoen.

Tropeltxoko 10 kide inguruk bat egin dute eta beste zenbait atzean geratu dira. Hamarreko horretan David Herrero eta Igor Anton aurkitzen zen. Hala ere erasoak ez dira geratu eta Kreuziger eta Deignanen aurrera egitea lortu dute. Atzetik Fuglsang eta David Herrero saiatu dira, baina azken bi hauek dirudienez ez dute elkar ondo ulertu eta David Herrerok amore ematea erabaki du.

Azken metroetan Deignan eta Kreuzigerrek etapa garaipena jokatu beharra zuten. Orduan gazte txekiarrari Donostiako Klasikoko mamua sartu zaiola esango nuke eta berriro ere kale egin du. Deignanek egoera ondo baliatu eta etapa garaipena lortu du. Eta ez hori bakarrik, gaur lortutako errentari esker eta Danielsonek lasterketa uztea erabaki duenez, sailkapen nagusiko 8. postuan sartu da. Hori bai ihesaldiari etekina ateratzea!!

Gure euskal ordezkariei dagokionez, azkenean Igor Anton 5. sailkatu da, David Herrero 12. eta Bingen Fernandez 14. Moncoutirekin batera.

Igor Anton Urkiolako igoeran garaile

Igor Anton Urkiolan garaileIgor Antonek Urkiolan garaipena lortu du. Bizkaitarrak garaipena Euskaltel-Euskadi eta batez ere Mikel Astarlozari eskaini die pasatzen ari diren egoera gogorra dela eta. Zorionak Igor!

Orokorrean esan behar euskaldunak ondo ibili direla gaurkoan 5. postuan Beñat Intxausti sailkatu baita Tondo (Andalucia Cajasur), Montaña (Boyacá) eta Arroyo (Caisse D’Epargne) txirrindularien atzetik hurrenez hurren.

Xehetasun gehiago nahi badituzue ETB1en ikusgai izango pilota partiduaren ostean (19:35tik aurrera).

Amorruz beteriko etapa garaipena

Mikel Astarloza. 16. etapan garaileAzkenean iritsi dan zaleok nahi genuen euskal garaipena. Saiatu bai saiatu dira orain arte talde laranjako kideak ihesaldietan sartu eta etapa garaipenaren lehian sartzen, baina gaur arte lortu ez dena gaur Mikel Astarlozak lortu du. Zorionak Mikel!!

Euskaltel-Euskadik Egoi Martinezek mendiko maillota eskuratzeko aukeraren lehian Egoi eta Gorka Verdugo eguneko lehen ihesaldian sartu ditu. Bertan zen Pellizzoti eta maillotaren lehian jarraitu nahi bazuen, gertutik zaindu beharra zuten. Baina ez da posible izan. Italiarra gehiago da eta Col du Grand Saint-Berndard igotzen ari zirela Karpets eta Pellizzoti aurrera joan dira. Egoi Martinezek bere eskuetan zegoen guztia egin du hauei jarraitu ahal izateko, baina ezinak jota, amore eman behar izan du. Zoragarria Egoi Martinezen jarrera, txalotzekoa zalantzarik gabe.

Tropela atzetik Astanako kideak gidatuta zetorren. Mikel Astarloza gaur zerbait egiteko gogoz zen eta tropela utzi eta aurreko iheslarien bila joan da. Lortu ere lortu du. Lehen mendatearen pankartapetik pasatzen lehenak Pellizzoti, Karpets, Fedrigo, Casar, Igor Anton, Voigt, Mikel Astarloza, Velits, Ten Dam eta Goubert izan dira.

Col du Petit Saint-Bernard eguneko bigarren mendatea igotzen hasi direnerako tropel nagusiarekiko ia bost minututako diferentziak zituzten. Mendateko honetan erasoak espero ziren eta hala izan da. Aurreko tropeltxoan Van de Broeck izan da taldea astindu duena eta bere atzetik Pellizzoti joan da. Biak aurrera egin dute eta bazirudien tropeltxoko gainontzekoak ez zirela gai izango haiei jarraitzeko, baina Mikel Astarlozak atzetik aurrera jo du eta muinera iritsi aurretik aurreko biekin bat egin du. Hirukote honi Moinard gehitu zaie eta laukotea osatu dute.

Tropel nagusian ere mugimendu asko izan dira. Saxo Bankek tropela tiratzen hasi da eta noski, beranduago Andy Schleckek erasoa jo du. Atzetik Frank Schleck, Contador, Wiggins eta Nibali izan dira jarraitu diotenak, baina Armstrong, Sastre eta Evans geratu egin dira. Hala ere amerikarra ez zegoen amore emateko, eta metro batzuk aurrerago erasoa jo eta aurrekoak harrapatzea lortu du. Batek daki nondik atera dituen indarrak Texaseko txirrindulari ezagunak, baina egin duenak harrituta utzi nau.

Mendian behera lasterketa buruan Mikel Astarloza eta gainontzeko hiruak ziren. Atzetik Fedrigo eta beste laukote bat 15 segundo ingurura eta tropel nagusia Wiggins buru zutela 1’15” ingurura. 20 kilometro falta ziren helmugarako eta aurreko lauek zuten guztia eman dute diferentziak mantendu eta etapa garaipena lauen artean gera zedin. Tarteak mantentzea lortu dute eta 4 kilometroren faltan Moinard izan da lehen erasoa jo duena baina besteak gurpilera jarri zaizkie. Bi kilometroren faltan, ordea, Mikel Astarlozak hamarreko handian bertsoa abestu die gainontzeko iheskideei. Hauek harri eta zur geratu dira ezer ez baitzuten ulertzen elkarri begira eta ez dira gauza izan Pasaiako txirrindulari adoretsuari jarraitzeko. Fedrigo eta bere taldeak bitartean aurrekoak harrapatzea lortu dute, baina ez Mikel. Mikelek amorru biziz bere azken kilometroetan gogor eutsi dio abiadurari eta amorrazio guztiak kanporatuz helmugako pankarta besoak jasota pasa du. Ikaragarria, Mikel!!

Euskal zalegoak behar zuen horrelako garaipen bat. Urte honetan garaipen gutxi izan dira eta gaurkoa, zalantzarik gabe, handiena. Denbora asko pasa da euskaldun batek Tourrean etapa garaipenik lortzen ez zuela, eta hainbeste itxaron eta gero, gaur iritsi da. Lan bikaina Mikelena, eta lan bikaina, era berean, Euskaltel-Euskadi taldearena mendiko maillota lehiatzen saiatu baitira eta hori galdu badute ere, etapa garaipen lortu baitute. Egun askoren ahalegina izan da ostiraleko etapan Amets Txurrukak bigarren egin zuenekoa bezala eta hona hemen esfortzu guztien fruitua. Zalegoak eskertzen dizue egindako guztia eta honek etorkizuneko txirrindulariei ere motibazioa eragingo diela uste dut. Zorionak guztioi!!