2010eko Italiako Giroko multzoen azterketa

Hautagai nagusiakBadakit berandu xamar dela multzoen azterketa egiteko, baina ez nuke alde batera uzterik nahi berandu eta labur aztertuko baditut ere. Seguru portzentajeez aparte, askok eskertuko duten azterketa izango dela.

Hautagai nagusiak

Pellizotti pasaporte biologikoan aurkitutako irregulartasunengatik ez diote parte hartzen utziko eta bere ordez Nibali izango da. Tropela.net-eko lehiaketa martxan jartzean ez zenez erreserbatako zerrendan ere agertzen, Nibali ezin izango dugu aukeratu, Karpetsekin gertatzen den bezala. Hori hala izanda ere, ez dago erraza aukeratzen.

Faborito nagusia Evans dela esango genuke. Australiarrak udaberriko klasikoetan primeran dagoela erakutsi du eta Giroan forma hori mantentzeko moduan izango del aurre ikusten da. Berarekin batera Basso, Vinokourov eta Sastreren artean zalantzak ditut, nahiz eta Cunego edozer gauza egiteko gai izan. Denok dakigu Italiarrak Giroa asko maite dutela eta biziki lehiatzen dutela, baina nire ustez, eta oso gutxi lehiatu bada ere urte hasieran, Sastre izango litzateke nire bigarren aukera.

Espezialistak eta igotzaileak

Multzo honetan italiarrak ditugu gehienak. Pena Riccok ez parte hartzea; ikusmin ikaragarria nuen. Cobra nire aukeretako bat izango zen Girorako nahiz eta zer egingo zukeen jakitea zaila izan. Hala ere beste 10 hautagaien artean 3 aukeratu beharra dago eta hau ere ez da hain erraza.

Raul adiskideak Simoniren azken Giroaz idatzi berri du. Egia esan taldeburua Cunego izango da eta adinean hain aurreratua izanda ez zait iruditzen sailkapen nagusiaren lehian arituko denik. Hori bai, etapa garrantzitsuren bat irabazteko gauza ikusten dut.

Zalantzak Pozzovivo, Garzelli eta Scarponi. Beharbada Bruseghinek sorpresa eman dezake, baina ez dut uste. Scarponik denboraldia ederki hasi du Lombardia irabaziz. Beharbada hauen guztien artean faborito nagusia bera da, baina nik Pozzovivo aukeratuko dut. Vinokourov eta Riccoren ondoren hirugarren sailkatu zen Trentinoko itzulian eta ondo izango dela uste dut. Eta Giroan italiarrak protagonista izaten direnez, aukeratuko dudan bigarrena ere italiarra izango da. Nire apustua, zalantzak baditut ere, Garzelli izango da.

Hirugarrena ez dut italiarra aukeratuko. Wiggins iaz Giroan espero baino hobeto ibili zen eta Tourrean sorpresa eman zuen. Ez dakit aurten Giroa irabazteko lehian sartzeko asmotan den ala Tourra duen jo puntuan. Hala ere Wiggins nire aukeretako bat izango da. Zalantza askorekin Serpa eta Moncoutie alboratu egingo ditut.

Azkarrak

4tik bi aukeratu behar dira. Hala ere ez da erraza. Nahiko garbi dut esprinter gehienak azken asterako erretiratu egingo direla. 6 etapa inguru izango dira esprintean amaitu daitezkeenak eta aukeraketa ondo egitea garrantzizkoa izango da. Gehienek Farrar eta Greipel aukeratu dituzue. Nola ez dudan garbi eta portzentajeen inguruko eztabaidari jarraiki, gehiengoak esaten duzuenaren kontrakoa egingo dut. Nire apustua McEween eta Petacchi izango dira.

Beste azkarrak

Multzo honetan aukerak asko zabaltzen dira. Gasparotto eta Pozzatoren artean bat aukeratzea erabaki dut eta hori Gasparotto izango da Tirrenon etapa bat irabazi baitzuen.

Gainontzeko biak Albasini eta Henderson hautatuko ditut. Suitzarrak ez du garaipenik lortu aurtengo denboraldian baina bai postu onak. Zelanda Berriko beteranoak, berriz, etapa garaipena lortu zuen Paris-Nizan eta txukun dabil denboraldi hasiera honetan. Ia berdin jarraitzen duen Giroan ere.

Besteak

Multzorik zailena zalantzarik gabe. Hori dela eta behintzat puntuak segur lortzeko estrategia erabiltzea pentsatu dut. Dakizuen bezala Tropela.net-eko jokoan lehen euskaldunak 100 puntu jasotzen ditu. Bi txirrindulari euskaldun bakarrik daudenez biak hartzea erabaki dut: Xabier Zandio eta Iban Maioz. Biak erretiratu ezean, estrategia honekin bukaerako 100 puntuak ziurtatuak izango ditut.

Oraindik beste 3 aukeratu behar. Millar aukeratu beharrekoen artean dagoela iruditzen zait. Txirrindulari ingelesa erlojupeko saioetan txirrindulari bikaina da eta azken denboraldietan mendian ere txukun ibiltzen da.

4.a aukeratzeko Sastreren taldekidea aukeratzea pentsatu dut: Tondo. Iaz Espainiako Vueltan nahi baino okerrago ibili zen batez ere belaunak ez ziolako gehiegi lagundu. Aurten, berriz, taldea aldatu du eta dagoeneko bi etapa garaipen lortu ditu: Paris-Niza eta Voltan, eta azken honetan sailkapen nagusian bigarren sailkatu zen.

Azkena, berriz, Tiralongo. Vinokourovi laguntzen arituko da eta sailkapenetan aurrealdean ibiltzea espero ez badut ere, sorpresa emateko gauza dela iruditzen zait italiarra.

Hauxe da nire aukeraketa oraingoz. Hala ere bihar eguerdiko 14:00ak iritsi artean ez ninduke harrituko txirrindulariren bat edo beste aldatzea. Azken errepasoa azken unean izango da, beraz, ezin jakin!!

Argazkia: www.gazzetta.it

Liège–Bastogne–Liège, inoiz baino irekiago

Liège-Bastogne-LiègeIgande honetan egutegiko klasikarik zaharrena disputatuko da Belgikako errepideetan. 1892an lehen edizioa disputatu zenetik hamaika gertakari handi jazo izan dira Liège inguruan, eta aurten ere hala izatea espero dugu denok. Ez dugu ibilbidea hemen eta orain deskubrituko, txirrinduzale orok baitaki klasika hau non eta nola erabakitzen den normalean. Dena den, azken kotak merezi du aipamentxo bat. Côte de Saint Nicolas beste behin lasterketako epaile izango delakoan nago, irabazlea bertan joaten ez bada, lasterketako selekzioa bertan egingo delako. Bai, iaz Andy Schleckek lehenago egin zuela alde pentsatuko duzue askok, baina iazko lasterketa arraro xamarra izan zen.

Nork altxatuko ditu eskuak 255,5 km-ak bete eta gero? Faboritoen zerrenda oso luzea da. Azken urteetan gazteak indar handiz agertu dira, baina horrek ez du esan nahi beteranoek atzera pausu bat eman dutenik. Cadel Evans aipatu behar lehen postuan. Munduko Txapeldunak ohore hori merezi du, are gehiago Flèche-Wallone irabazi eta gero. Dobletea egingo al du? Egia esan harritu egin ninduen aurreko eguneko bere garaipenak, aurreko astean bere elkarrizketa bat irakurri bainuen, eta bere hitzetan, ez zegoen oso indartsu, gorputzaldi optimoa Italiako Giroan izatea espero baitzuen. Arrazoi hori medio ez nuen hartu nere kinielan eta hara non…

Iazko irabazleak ere aipamentxoa merezi du. Andy Schleck faborito bezala aipatu beharra dago, noski, baina aurten ez du izango iaz izan zuen askatasunik, eta gainera oraindik topera egoteko zertxobait falta zaiola deritzot. Philippe Gilbert ere faborito argi xamarra da. Erakutsi zuen Amstelen zertarako gai den, eta asteazkenean 6º postua lortuta, helmugara buruan iritsi daitekeela pentsatzea ez litzateke erokeria bat. Alejandro Valverde eta Joaquim Rodriguez ere derrigorrean saltsan egon behar dira. Murtziarrak azken 4 urteetan bi aldiz irabazi du Liègen, eta duen abiadura puntak bere alde jokatzen du. Zentzu hortan, Gilbert izango du arerio nagusi bezala. “Purito”k ordea, Saint Nicolas profitatu beharko du aurrera egin eta tartea irekitzeko. Erakutsi du azkenaldian malda pikoetan bakarrik joateko gai dela, eta km bat %11ra nahikoa izan dezake kataluniarrak. Maila berean jarriko nuke Damiano Cunego, Ardenetako Triptikoko lasterketen artean, hauxe baita bere ezaugarrientzat egokiena. Gainera, behetik gora dihoa italiarra, gorputzaldi gero eta hobeagoa lortuz. Eta Alberto Contador? Pertsonalki, ez dut ikusten Liègeko podiumean. Ez da klasikomanoa, eta aurrekoan hirugarren egin bazuen, azken igoeraren ezaugarri bereziengatik izan zela uste dut.

Gainontzekoen taldean, Horner, Gesink, Nibali edo Kreuziger bezalako jendea aipatuko nuke, baina hauetakoren bat garaipenaren jokoan egoteak harrituko ninduke. Fränck Schleckekin duda gehiago dauzkat.

Euskaldunen artean, nola ez, Igor Anton aipatu beharko. Flèche-Wallonen lasterketa aparta egin zuen, eta irabazi ez bazuen, hein handi batean Huy-ko pareta aurkariek bezain ondo ez ezagutzeagatik izan zen. Ez zen kasualitatea izan azken metroetan buruko postuak Contadorrek eta berak galdu izana, izan ere, klasiketan ez baitaukate hainbeste esperientzia, eta beraz, ez dira hain iaioak. Igorren alde jokatzen duen faktorea bere gorputzaldi ona da. Aurka, ordea, klasikaren 255 kilometroak eta esperientzi falta. Dena den, galdakoztarra lehen hamarretan ikusteak ez ninduke batere harrituko.

Beraz, oraingo honetan ez naiz bustiko, ez bainaiz pronostiko bat egiten ausartzen. Faborito asko eta parekotasun handia egonik, Julenek errazena egingo du, Ubedako muino ezagun horietatik joanda eperra zorabiatu, alegia.

Asteburuari begira

Aitana inguruakTxirrindulariek egun bateko atsedena izan zuten atzo eta gaur lanera itzuli beharko dute. Herbeheretako euri eta hotzak alde batera utzi eta Mediterraneoko beroari aurre egin beharko dioten gaurtik aurrera.

Gaur eta bihar jokatuko diren etapak transiziozko etapak izango dira, segur aski esprintean erabakiko direnak. Jarraitu jarraituko ditugu bi etapa hauek, baina interesgarriena asteburua izango da.

Valentzian 30km-tako erlojupekoa jokatu beharko dute larunbatean. Suitzarrak minik ez badu behintzat etapa irabazteko moduko erlojuaren kontrako etapa izango du. Gaur eta biharko etapak orain arte bezala badoazkio, Cancellarak lider jarrai dezake Valentzian, baina ez zait iruditzen erlojupekoko irteera hartze azkena izango denik.

Erlojupekoak sailkapen nagusian aldaketak sortuko ditu, baina igandeko etapak, Aitanako gainean bukatuko denak, lider aldaketa ekarriko duela aurrera dezakegu. Hau izango da sailkapen nagusian lehian aritu nahi dutenek pasa beharko duten lehen azterketa.

Ikuslegoaren inguruan aipamena egin nahiko nuke. Ez zait iruditzen Vueltako arduradunak Herberehetan izan duten ikuslego kopuruaz kexatzeko moduan direnik. Berdin izango al da penintsula espainiarrean?

Vuelta hasteko bezperan ibilbideari begira

2009ko Espainiako Vuelta24 ordu eskas falta da 2009ko Espainiako Vuelta hasteko. Badirudi dagoeneko txirrindulariak prest daudela Holandako parajeetan edizio berri honi ekiteko.

Abraham Olano eta bere lankideek aurtengo Vuelta Holanda, Belgika eta Espainiako errepideetan jokatzea erabaki dute. Biharko hasiera Assenen jokatuko den erlojupeko motza izango da (4,8km) ingurukoa, esprinterrentzat egokia urrezko maillota janzteko. Erlojupekoa arratsaldeko 15:30ak aldera hasiko da eta azken txirrindulariaren helmugaratzea arratsaldeko 19:00etarako aurre ikusten da.

Holandan 2. eta 3. etapak jokatuko dira, lehena Assen eta Emmen artean, eta bigarrena Zuphen eta Venlo artean. Etapa hauek ia laua dira eta esprinterrentzako egokiak dirudite. 4. etapa Holandako Venlo eta Belgikako Liège herri ezagunean amaituko da. Etapa honetan 4. mailako mendate batzuk sartu dituzte, beraz, pentsa daiteke klasikoetan bezala ihesaldiren batek erabakiko duela etapa honetako garailea.

Asteazkenez atseden eguna izango dute txirrindulariek, Belgikatik Espainiara egin behar baitute “salto”. Garbi dago ibilbideak eskatuta hartu dutela egun hau atseden egun gisa eta zalantzarik gabe txirrindularientzat goizegi izan daiteke.

5. eta 6. etapak mediterraneo kostaldean jokatuko diren bi etapa  izango dira, bata Tarragona eta Vinaròs artean eta bestea Xàtiva inguruan.  Vinaròsen amaituko den etapan 2. mailako mendate bat igo beharko dute, baina etapa hasieran denez, ez zait iruditzen esprinterren taldeek etapa hau ihesaldiren bati oparitzeko izango direnik. Xàtivan jokatuko denak, berriz, 3. mailako hiru mendate izanik, ihesaldientzako aproposa dela deritzot. Ikusi beharko da.

7. etapan beste erlojupeko bat jokatuko da. Oraingo hau Valentzian izango da eta 30km distantzia izango duena. Erabat laua izaki, Cancellara bezalako espezialistentzat egokia ikusten dut.

Irailak 6 igandez hasiko dira mendiko etapak. Bigarren aste honetan 2009ko Vueltako mendiko etapa garrantzitsuenak pilatu dituzte eta badirudi Vueltaren garailea aste honetan bertan erabakiko dela. Alicanteko probintzian aurkitzen den Alto de Aitana izango da sailkapen nagusian eragiten hasiko den lehen igoera. 8. etapa amaiera bertan izango da 3. mailako 4 eta 2. mailako 3 mendate igo eta gero. 18 km inguruko igoera izango eta etapa amaieran bertan izaki, faboritoek beren indarrak erakutsi beharko dituztelakoan naiz.

9. etapak Alicanten bertan jarraituko du. Etapa hau ere menditsua da eta helmuga baino lehenago 1. mailako mendate bat igo beharko dute, Xorret de Cati gaina. Hau sailkapen nagusiko txirrindularientzat baino ihesaldi edota mendiko maillotaren lehian arituko direnen artean izango da interesgarri.

10. etapa trantsiziozko etapa bat izan daiteke. Ez dauka berezitasun gehiegirik Alicante eta Murtzia batuko dituen etapa honek ez bada azken kilometroetan dagoen 2. mailako mendatea. Mendate hau helmugatik 12 km ingurura dago eta kalte egingo die esprinterrei etaparen garaipenaren lehian zalantzarik gabe.

11. etapa azken atseden egunaren aurretik jokatuko da Murtzia eta Caravaca de la Cruz artean. Irteeratik 50 km-tara 1. mailako mendate bat aurkitzen da eta honek ihesaldiak sortzen lagunduko duela uste dut. Eguneko ihesaldia ondo antolatzen bada etapa garaipenaren lehian izan daitezkeela deritzot.

Ostegunean atseden hartuko dute txirrindulariek, beharko duten atsedena. Lasterketa lider denak hurrengo hiru egunetan jasan beharko dituen erasoetarako indarrak errekuperatzeko beharrezko izango du, eta berdin urrezko maillot horren atzetik dabiltzanek, indar guztiak beharko baitituzte hiru etapa horiei etekina ateratzeko. Hiru etapa hauek amaierak goian izango dituzte: lehena Velefiqueren gainean erabakiko da, bigarrena Sierra Nevada gainean eta hirugarrena Sierra de la Pandera gainean. Lehen bi etapak 170 km ingurukoak dira eta azken hau (beharbada txirrindulariek pilatuta izango duten nekea kontutan hartuta edo) 152 km-takoa. Abraham Olano eta bere taldeak, beraz, Almeria, Granada eta Jaenen jokatuko diren hiru etapa hauetan sailkapena erabakitzeko moduko etapak prestatu dituzte. Iraileko bigarren asteburua gorriz markatu beharrean izango gara ibilbide hau ikusita.

Vueltak izango dituen bi atseden egunak agortuta, astelehenean ere aurrera jarraitu beharko du tropelak. Esan bezala, nire ustez ordurako sailkapen nagusiko posturik garrantzitsuenak erabakita izan daitezke. 3. asteko lehen etapatan esprinterrak eta oraindik garaipenik eskuratu ez duten taldeetako iheslariak izango dira.

Oraindik sailkapen nagusian postuak aurreratu nahi dituztenek ostegun eta ostiralean jokatuko diren 18 eta 19. etapak erabil ditzakete horretarako, baina etekina atera nahi badute lasterketa asko gogortu beharko dutela iruditzen zait eta hori, itzuliko azken egunak direla kontutan izanda eta indarrak sobran izango ez direnez, zail iruditzen zait. Hori bai, mendiko maillotaren lehian dihardutenek ezin dituzte bi etapa hauek alferrik galdu.

Madrila iritsi bezperan, Vueltako hirugarren eta azken erlojupekoa jokatuko da. 27,8 km-tako neurketa izango da Toledon. Distantzia motz xamarra sailkapen nagusiari begira zerbait egin nahi bada, baina hori denbora tarteen araberakoa izango da. Lasterketaren nondik norakoaren arabera, erlojupeko hau zirraragarria ala tramite hutsa izan daiteke, eta zoritxarrez, interes gehiegirik piztuko ez duelakoan nago.

Igandean, irailak 20ean iritsiko da Vuelta Madrileko kaleetara. Itzuli handietan egin ohi den bezala, hiriburuan sei itzuli eman beharreko zirkuitu bat prestatu dute. Zalantzarik gabe esprinterrek beraien gaitasunak erakusteko azken etapa izango da. Lasterketako liderrak, berriz, ospakizunez eta podiumean jartzen dioten ereserkia egokia den ala ez ziurtatzeaz besterik ez du arduratu beharko.

Ikuskizuna hastear dago. Kinielak prest? Ba zorte on guztioi!

Frantziako Tourra. Multzoen analisia (II): Beste hautagaiak eta espezialistak

Ez da erraza talde honetan hiru txirrindulariren aldeko aukera egitea. Maila handiko txirrindulariak dira guztiak eta hauetako norbait Parisera horiz jantzita iristea zaila izango bada ere, ziur podiumean muturra sartuko duela zerrenda honetako norbaitek. Ziur Tourrean ikusiko ez duguna Ivan Basso dugu, Dauphine Libere-n gaixotasun bat medio jaitsi baizen bizikletatik eta ez baitugu irteeran izango.

Schleck anaiak
Irteeran izango diren arren, Bassoren hainbat herrikide ere ez ditut ikusten Tourrerako lehian, Vincenzo Nibali eta Franco Pellizotti kasu. Nibalik Giro dell´Appennino irabazi berri du baina Tour-ak beste maila bat du eta egun distiratsu bat eduki badezake ere, etaparen bat poltsikoratzea izango du helburu. Pellizottiri, baina Giroaren ondoren italiar gehienei bezala kosta behar zaio orduko sasoi puntua mantentzea. Marzio Bruseghin “zaharra”, aurten Giroan apalxeago ikusi duguna, duen eskarmentua tarteko izan daiteke salbuespena. Bere neurrian halere, emaitza ona bailitzateke 10 lehenengoetan amaitzea edo etaparen bat ehizatzea. Hortik gora nahiko lan. Michael Rogers italiarra ez bada ere, egin duen Giro politaren ondoren italiarren taldean sartuko nuke.

Beteranoekin jarraituz, Christophe Moreau handia aurten ere irteera puntuan ikusiko dugu. Hortik aurrera, bere berri gutxi izango ditugula iruditzen zait. Christian Vandevelde, aldiz, aurtengo sorpresa izan daiteke. Suitzan berragertu da soinu handirik atera gabe, baina Giroan erori izana ongi etor lekioke Tourrera fresko iristeko. Oso ongi iritsi zen Girora eta pedal kolpea berreskuratzen badu iazko bosgarren postua hobetu dezake. Continue reading “Frantziako Tourra. Multzoen analisia (II): Beste hautagaiak eta espezialistak”