Asteburu beldurgarriaren esperoan

igorAtseden eguna izan dute gaur Vueltan parte hartzen ari diren txirrindulariek. Orain artekoari begiratzeko une aproposa da, beraz. Badirudi lau txirrindulari borrokatuko direla itzulia irabazteko. Igor Anton, Purito Rodriguez, Vincenzo Nibali eta Frank Schleck. Euskaltel Euskadiko eta Katushako txirrindulariak orpoz orpo dabiltza. Galdakaoko txirrindulariak ez bezala, Puritok Tourrean parte hartu zuen eta Frantzian pilatutako nekea sumatu dezake azken etapetan. Akaso egunen batean mailot gorria jantzita gustura geratuko da kataluniarra.
Vincenzo Nibali oso indartsu dagoela ematen du. Lehen etapetan erasoak jo eta jo jardun zen, eta Xorret del Cati Anton eta Puritorekin igo zuen. Oso kontuan hartu behar da italiarra, baina erne; indar erakustaldiak larrutik ordain ditzake azken egunetan. Eta Frank Schleck? Bada aipaturiko hiru txirrindulariengandik ez dago oso gertu. Hori dela eta, asteazkenean, Palera bidean, eta asteburu menditsuan aurpegirik onena erakutsi beharko du bai ala bai. Xorret del Cati baino luzeagoak dira asteburuan igo beharreko aldapak eta horrek Luxenburgoko txirrindulariaren mesedetan beharko luke.

Denis Menchovek ere aipamentxoa merezu du. Errusiarrak pare bat minutu galdu zituen Xorret del Cati. Asko da, kontuan izanik haren gainetik txirrindulari bakar bat baino gehiago dagoela. Asteazkenean, Palera bidean Schlecken sasoi puntua ez ezik, Menchovena ere ikusi ahal izango da; Vuelta irabazi edo podiumean bukatu nahi duen ala dagoeneko amore eman duen.

Podiumerako postuetarako hautagaiak alde batera, badira probari bizitasuna eman beharko lioketen txirrindulariak, eta etapak irabazteko borroka bete-betean egon beharko liratekeenak. Ezequiel Mosquera ziurrenik lehen postuetatik nahiko gertu egongo da, lehen astean bezala ibiltzen bada behintzat. Caisse d’Epargnekoek ere aurrean behar dute, batik bat David Arroyok eta Luis Leon Sanchezek. Baita Cerveloko bikoteak ere: Sastre eta Tondo. Zalantzarik ere bada, noski. Van Garderen estatubatuar gazteak eutsiko al dio? Eta Peter Velits noraino iritsiko da? Nicholas Rochek goia jo al du? Espainiako Vueltako lehen asteak argi utzi diguna da Andy Schleck, Roman Kreuziger eta Christian Vandevelde ez direla sailkapen nagusiko borrokan sartu.

Hori guztia orain arte emandakoa da. Eta zer dakarkigu Vueltak datozen egunotarako? Ba aste honetan, asteazkeneko etapa kontuan hartzekoa da; Palen bukatuko da. Ez da oso mendate gogorra, baina ziurrenik faborito guztiak ez dira elkarrekin iritsiko. Asteburuko etapak, horiek bai gogorrak: larunbatean Peñacabargan bukatuko da etapa, igandean Covadongako lakuetan eta astelehenean Cotobellon. Handik aterata, duda gutxi geratuko dira sailkapen nagusiari begira.

Ezin azterketa moduko hau amaitu hildako Txema Gonzalez gogora ekarri gabe. Sky taldeko masajista arabarraren heriotzak doluz jantzi du itzulia.

Argazkia: Unipublic

1983

fignonIgon Antonek poz handia eman digu aste honetan. Espainiako Vueltako etapa irabazi du Galdakaoko txirrindulariak, eta sailkapen nagusian goiko postuetan jarri. Vuelta gertutik jarraitzeko nahikoa arrazoi, ezta? Hala ere, gauzak zer diren. Igor Antonek etapa irabazi duen egunean ez da protagonista bakarra izan txirrindularitzan. Izan ere, Laurent Fignon frantziarra hil da. Baten zoriona, bestearen azken arnasa gurutzatuta, ia-ia aldi berean.
1983an ere gurutzatu ziren, nolabait. Igor Anton 1983eko martxoan jaio zen; lau hilabete baino ez zituenean Fignonek Frantziako Tourra irabazi zuen lehenengoz. Hurrengo urtean ere gailendu zen. Frantziak bazuen Hinaulti lekukoa hartuko zion izarra. Fignon oso gaztea zen, 24 urte baino ez zituen. Dena dela, lesioengatik ez zuen Tour gehiago irabaziko.

Inolako zalantzarik gabe 1989ko Tourra etorri zaigu txirrindularitza zaleei burura egunotan. Berehala, gainera; ttak. 30 urtetik behera zaudetenak ez zarete gogoratuko, eta bakarrik zuek baino zaharragoa den norbaitek edo liburuek edo prensak kontatutakoa dakizue. Bai, zortzi segundorengatik galdu zuen Fignonek urte hartako Tourra, bere etxean, Parisen. Greg Lemond estatubatuarrak aurrea hartu zion azken erlojupekoan. Lemonden eskulekuak –triatloikoa- hautsak harrotu zituen, baina kontuak kontu, podiumaren koskarik gorenera igo zen. Egunkari askok Fignon gogora ekartzeko egun hartako irudia atera dute orain; ahalegin betean ageri da, Arc de Triomphe atzean duela, mailot horia soinean. Nik, ordea, beste irudi bat dut iltzatuta buruan. Helmugara iritsi berritan, lurrean, lur jota, negar batean, jendez inguraturik, boxealaria bailitzan. Epikak goia jo zuen egun hartan; Lemond hil zorian egon zen urte batzuk lehenago ehiza istripu baten erruz eta egun hartan zeruan zegoen, paradisuan. Fignonentzat, aldiz, etxea, hots Paris, infernu bilakatu zen.

Urte hartakoa alde batera utzita, ilehoria behin baino gehiagotan lehiatu zen Euskal Herrian. Euskadiko Sei Orduetan, esate baterako. Eta ezin ahaztu 1992ko Tourra, Donostiatik atera zena. Kutsu hunkigarririk ez zitzaion falta izan. Indurainek, Chiapuccik eta Bugnok lasterketaren lema hartu zuten arte, haien taldekideek, Perico Delgadok, Sthepen Rochek eta Laurent Fignon, hurrenez hurren, ihesaldietan sartuta ibili ziren. Batean baino gehiagotan, gainera. Zaleek bazekiten liderrek goiz hala berandu hartu zutela lasterketaren gidaritza, baina hiru txirrindulari beteranoak gatza eta piperra jarri zioten lasterketari, Sestriereseko etapa gogoangarriak nor bere lekuan jarri zuen arte.

Izaerak etsai asko ekarri zizkion Fignoni, baita Frantzian ere, baina bera da Tourra irabazi duen azken aurreko frantziarra; Hinaultek 1985ean irabazi zuen Frantziako Itzulia bosgarrenez. Joan den urtean kaleratutako biografiak ere hautsak harrotu zituen, bera eta gainerako guztiak dopatu egiten zirela aitortu baitzuen. Hala ere, azken arnasa eman ostean, bere herrialdeko berripaper garrantzitsuenek azalera eraman dute; azaleko gai bakarra izan da haietako batzuetan.

Tira, zutabe hau Igor Antonen balentria goratzeko zen, baina ziur Igorrek, irakurtzen duenean, ulertuko duela. Bera ere mailot horiarekin –Espainiako Vueltaren kasuan gorria- ikusiko ahal dugu laster!

Argazkia: Roberto Bettini (Greg Lemond eta Laurent Fignon 1989ko Tourra bukatu berritan)

Hankak, burua eta anbizioa

igor_anton_aAurrekoan, Tropela taldeak hautagai nagusi bezala jarritako sei txirrindulariek itzulia irabazteko aukera aztertu genuen. Igor Anton ez zegoen multzo horretan, euskaldunen taldetxoan baitago. Ezin bi multzotan egon, baina Antonek lehen postuetan behar luke.

Zur eta lur utzi gintuen 2006an, Vueltako etapa bat irabazita. Hurrengo urteetan erorikoek kalte handia egin zioten Galdakaoko igotzaileari. 2008an, adibidez, sasoian zegoela lurrean geratu zen, tropela Anglirun gora hastean zela. 27 urte ditu Euskaltel Euskadiko txirrindulariak. Adin ezin aproposagoa. Tourrean ez zen egon, taldeak Vueltara sasoi bete-betean eraman nahi izan duelako. Duela aste gutxi Burgosen onenen pare ibili zen Lagunas de Neilako etapa nagusian. Baikor izateko nahikoa argudio. Jakina, ez du tematu behar sailkapen nagusiarekin, baina akatsa litzateke hasi aurretik amore ematea. Oso igotzaile ona da, eta mendi asko izango da Espainiako Itzulian: Peña Cabarga, Cotobello, Covadongako lakuak, Bola del Mundo… Itzulia irabazteko beste hautagaiak ere, jakina, ondo egongo dira ziur, baina gaindiezinak diruditen bi txirrindulariak, Contador eta Andy Schleck ez ditu aurrean izango Antonek. Beno, Andy Schleck parte hartzekoa da, bai, baina litekeena da Frank anaiarentzat morrontza lanak egitea.

…Eta Beñat Intxaustirekin ere, erne. Gazteagoa da muxikarra -24 urte-, baina Euskal Herriko Itzulian erakutsi zuen txirrindularia dagoela. Ez du Euskaltel Euskadin jarraituko datorren denboraldian, baina horrek ez du aitzakia izan behar onena ez emateko larunbatetik aurrera.

Talde laranjak lehengaia badu. Anbizioz jokatzeko adina, nire ustez. Inork edo zerbaitek geldiarazten baditu Euskal Herriko txirrindulariak, errepidea edo aurkariak izan daitezela, baina ez euren burua.

Argazkia: www.arueda.com

Riccò: “Espainiako Itzulian parte hartu nahi dut”

Riccò podiumeanHoriexek izan dira italiarraren adierazpena Quick Step taldearekin fitxa sinatu duela argitaratu denean. Dirudienez Movistar eta Vacansoleil taldeetatik eskaintzak jaso ditu, baina azkenean hasierako zurrumurru haiek zioten taldera joan da Cobra.

Oraindik Vueltan lehiatzeko aukerak daudela dirudi. Denboraz ez dabiltza sobran, izan ere UCIko araudiak epe batzuk jartzen ditu txirrindularien izen emateak egiterako garaian. Gogoratu Vuelta abuztuaren 28an hasiko dela, bi aste barru, eta izen emateko epeak laster itxiko direla.

Badirudi bai txirrindulariak eta baita taldeak berak ere Riccò Vueltan izateko ahalegina egingo dutela. Nik benetan gogoa dut ikusteko ia zertarako gauza den italiarra ordaindu behar izan duen zigorra eta gero. Vueltari plus bat emango diolakoan naiz. Nik Tropeleko kinielan aukeratuko dut parte hartzaileen artean bada behintzat!

Haimar Zubeldiak Tour de l’Ain-eko prologoa irabazi du

Haimar Zubeldia erlojuaren aurka3km-ko prologoa jokatu da gaurkoan d’Ambérieu-en-Bugey herrian, Lyon hiritik 56 kilometrora. 106 txirrindularik hartu dute irteera eta usurbildarra izan da herri barruko ibilbidea gauzatzen azkarrena. Zorionak Haimar!!

Donostiako Klasikoan indartsu ikusi genuen Haimar Zubeldia eta oraindik hala dagoela dirudi. Gadret, Voeckler edo Pinotti bezalako arerio gogorrak menderatu beharko ditu itzuli hau irabazi nahi badu. Prologo honez gain beste lau etapa jokatuko dira. Erabakigarrienak ostiral eta larunbatean jokatuko direnak izango dira, bereziki larunbatekoa. Azkeneko etapan Colombier gain ezaguna igo beharko dute.

Haimar Zubeldia RadioShack-eko taldeburu bezala arituko da Tour de l’Ain-en. Berari laguntzen Markel Irizar euskalduna ere izango da. Hala ere ez dira bi hauek itzuli honetan arituko diren euskaldun bakarrak; Pierre Cazaux Francaise des Jeux taldeko donapalearra ere bertan ari baita.

Ia Haimar itzuli hau irabazteko gai den. Animo Haimar!!