2010eko taldeen analisia (VIII): Liquigas, Italiako “forza”!

LiquigasZalantzarik gabe Italiako talde nagusia Liquigas dugu. Taldekide ikaragarriz osatua dago eta iazkoa hobetzea erraza izango ez zaien arren, horretan saiatuko dira Amadioren txirrindulariak. Aldaketa gutxi izan dira taldean eta horrek aurtengo urterako on egingo diela esango nuke.

2009an Bassoren etorrira izan zen. Dopin auziagatik zigortua izan zen eta Liquigas taldeak egin zion lekua. Tourrean lehiatzen ez zioten utzi, baina denboraldi txukuna egin zuela esango nuke. Trentinoko Giroa irabazteaz gain, Giroan eta Vueltan 4. sailkatu zen. Ez dago aurtengoan Tourrean lehiatzerik izango duen, baina ala bada, ikuskina handiagotuko duen txirrindularia izango da.

Pellizotti. Iazko Giroan Bassoren aurretik sailkatu zen sailkapen nagusian. Maila bikaina eman zuen Giroan, eta gorputzaldiari eutsiz, Tourrean mendiko maillotaz jabetu zen. Askok espero genuena baino hobeto ibili zen. Aurtengoan gutxiago ez dela izango uste dut.

Ahaztu ezineko beste bi txirrindulari Nibali eta Kreuziger dira. Biak Tourrean lehen hamarretan sailkatu ziren, 7 eta 9. postuetan hain zuzen ere. Txekiar gazteak iazko Romandiako Tourra irabazi zuen bigarren aldiz eta gogoratuko zarete nola Donostiako Klasikoan bigarren helmugaratu zen. Aurten 24 urte beteko ditu eta ederki ari da progresioan.

Nibali ere, aipatu bezala, bikain ibili zen. Tourreko parte hartze bikainaz gain Italiako pare bat itzuli irabazi zituen. Aurtengo urteari ere garaipenekin ekin dio, San Louis-eko Tourrean hain justu ere.

Lau hauek osatuko dute Liquigasen bizkar hezurra. Berauekin batera Bennati esprinter ezaguna izango da taldean. Aurtengoan hobeto aritu beharko du garaipenak eskuratzeari berrekin nahi badio.

Ez nuke amaitu nahi bi txirrindulariren izenak aipatu gabe. Bata Finetto da. Navigare taldean aritu zen iaz eta Turkiako Tourrean bi etapa garaipen lortu zituen eta sailkapen nagusian 6. amaitu zuen. Bestea, berriz, Koren esloveniar gaztea da. Iazko gazteen Giroa irabazi zuen eta berarekin batera bi etapa.

Talde interesgarria Liquigas 2010ari dagokionez.

2010eko taldeen analisia (VII): Footon-Serveto, birziklapenari berriz ekiteko prest

Denboraldi berri baten hasiera, eta Josean Fernandez “Matxin”-ek talde berria dauka berriz ere eskuartean. Azkeneko urteotan asko ezegonkortu da lehen Saunier Duval zen proiektua, doping arazoak direla eta, ondorioa talde ia guztiz eraberritua delarik.

Pro Tour lizentzia edukia arren, ez dauka nazioarte mailan son handia duen txirrindularirik Footon-Servetto-k. Bat bera ere ez. Esan bezala, taldea ia hutsetik hasi beharko da, apustu nagusia gazteak direlarik. Baina noski, hau ez da garai batean zuzendari bizkaitarrak eduki zuen Mapei ahalguztidunaren harri bitxiz jositako semea. Oso bestelakoak dira kontuak oraingo honetan.

24 gizonek osatzen dute Footon-Servetto taldea, eta horien artean zazpik bakarrik izango dituzte aurten 28 urte edo gehiago. Euren ardura izango da beraz taldekide askoren esperientzi eza beren ezagupenez hornitzea. Beteranoen talde horretan bi euskal txirrindulari aurki ditzakegu: Aitor Perez Arrieta eta Iban Mayoz. Aurrenekoaren kasuan aukera polita izan daiteke oraindik astebeteko lasterketetan, denboraldiaren hastapenetan batez ere, maila polita eman dezakeela erakusteko. Bi gipuzkoarrekin batera Giampolo Cheula italiarrak izan behar luke errepidean kapitaina, une jakin batzuetan bere ezaugarriak (mendate txikietan ongi moldatzea eta abiadura puntua) baliatzeaz gain.

cardoso

Garaipenak kostata lortuko dituen taldea izango dela pentsatzea da normalena. Hala ere, denboraldi hasiera honetan jadanik bi lortu ditu. Batetik, taldeak izan dezakeen errematatzailerik handienetako batekin, Manuel Cardoso Portugalgo txapeldunarekin, Down Under-en goruntza egiten zuen helmuga batean gailenduta. Erdi mailako mendian ez da gaizki moldatzen, eta horri gizon azkarra dela gehituta, multzo txikietan garaipenen bat edo beste pilatzeko mutil aproposa da, bere herrialdean ongi zaildutakoa. Bestea Rafael Valls valentziarrak erdietsi zuen Argentinako San Luis Tourrean, ailegaera mendatean zuen etapa batean. Orain bi urte Espainiar Estatuko gazterik dohatsuenetakoa zela erakutsi zuen, eta honenbestez bere fruituak ematen has daitekeela ematen du. Bere herkide Pedro Merino ere antzeko sona lortuta pasa da profesionaletara, aurreneko urtea handienen artean honakoa izango badu ere.

Besoak altxatzea lor dezaketen txirrindulariak zeintzuk izango diren identifikatzea ordea ez da bat ere erraza. Martin Pedersen daniarra eta José Alberto Benítez eta Enrique Mata espainiarrak sprinter profila betetzen duten gizonak dira, baina maila txikiko probetan lortuko dute, izatekotan (eta ezustekorik ez dela, noski) halako emaitzarik. Michele Merlo italiarra ere tankera horretakoa da, baina bere garapenak gorakorragoa dirudi. David Vitoria suitzarra bera ere gizon azkarra da. Euren gainetik ordea, 2008an Euskal Bizikletan lortutako garaipenagatik batez ere, Eros Capecchi gaztea aipatu behar da hemen. Iazkoa ordea ez zen urtea oparoa izan beretzat; dena den, aurten maldan gora horren gazterik zela erakutsi izan zuen distira bereganatzea espero behar da.

eibegger_brandle

Capecchi-rekin batera itzuli txikietan onenengatik gertu egoteko moduan duten beste gizona Markus Eibegger austriarra izan daiteke. Azkeneko bizpahiru urtetan gora egitea kostatzen ari zaio, baina tarteka gauza politak erakutsi ditu, eta itxaropen horrekin fitxatuko zuen Matxin-ek seguru asko. Eta antzeko intentzioaz, baina epe luzegoan burua jarrita agian, Elk-Haus austriar harrobi oparoan taldekide zuen Matthias Brändle erraldoia. 20 urte bete berri dauzka, hortaz patxada izan beharko dute berarekin, baina bere herrialdeko harri bitxia dela baieztatzen dute askok. Orain arte erlojuaren aurkakoan eman du mailarik onena. Bi austriarrekin batera, eta aurrez aipatu direnez gain, Arkaitz Duran gasteiztarrak oraindik itxaropena sortzen jarraitzen du. Dena den, oraindik oso gaztea bada ere, urteak aurrera doaz, eta bere garaian espero zenik ez du inondik inora erakutsi. Iaz muturra apur bat azaldu zuen, eta bide horri eusten ahalegindu beharko da pixkanaka goruntza egiteko.

Izen handi gutxi beraz esan bezala Matxinek eskuartean duen proiektu berrian. Euren zoritxarrerako, eta urte hasiera polita izaten ari diren arren, zalantzak dexentez gehiago dira. Horien artean, zein lasterketa korritu ahal izango dituzten, taldearen iragan ilunaren ondorio. Edozein kasutan, taldearen osagaiak zeintzuk diren onartu eta horri etekinik handiena ateratzen ahalegindu beharko luke bizkaitarra buru duen zuzendaritzak (beste bizkaitar bat ere, Sabino Angoitia, bertan da), etorkizunari begira beren mutilei ofizioa erakutsi eta nola zaildu behar duten irakasteaz gain.

2010eko taldeen analisia (VI): Garmin-Transitions, aldaketa gutxiko taldea

Garmin-TransitionsTalde estatu batuarrak denboraldi txukuna egin zuen iaz. 29 garaipen lortu zituzten iaz eta gehien nabarmendu ziren txirrindulariak bi izan ziren, Farrar esprinter estatu batuarra eta Wiggins ingelesa. Lehenak Cavendish ahal guzti duna gainditzea lortu zuen Tourrean eta Wigginsek espero ez bezalako erakustaldia eman zuen 2009ko Tourrean eta sailkapen nagusian 4. amaitzea lortu zuen.

Aldaketa gutxi izango ditu talde estatu batuarrak aurtengo denboraldiari begira. Nagusiena Wigginsek Garmin utzi eta Sky talde ingeles berrian izango dela da. Honek taldean egituraketan aldaketak eragingo ditu.

Vande Velde izango da 2010ean Tourreko taldeburu izatearen ardura hartuko du eta 2008an lortu zuen 4. postu hori berdindu edo hobetzen saiatuko da. 2009an Wigginsi laguntzea egokitu zitzaion, baina aurtengoa, esan bezala, ardura guztia berak izango du.

Farrar-ek iazko 11 garaipenak hobetzen saiatuko da. Ez du lan erraza izango Cavendish iaz bezain ondo aritzen bada.

Aipatutako bi txirrindulariez gain, Garminek kalitatezko txirrindulariak dituen erakusgarri, Dean Zelanda Berriko txapelduna, Tuft Kanadako erlojuaren kontrako txapelduna, Dan Martin Irlandako txapelduna eta Meyer Australiako txapeldunak ekarri nahiko nituzke gogora. Zalantzarik ez dut aurtengoan aipatutako txirrindulari hauek Zabriskie eta Millarrekin batera, zeresan handia emango duen taldea izango dela.

2010eko taldeen analisia (V): Française des Jeux, izarrik gabe

Aurten 14. denboraldia du Marc Madiot ziklista ohiaren Française des Jeux (FDJ) taldeak. Promes frantsesen taldea izan ohi da, baina horretan baino ez dira geratzen, eta promes izatera ere ez dira heltzen. Eta horretan ari dira Frantzia aldean, ea noiz irtengo den lehen mailako ziklista bat. Iazko UCIren sailkapenean, lehenengo frantziarra Sylvain Chavanel izan zen, eta hurrena Fedrigo (51.a). Bada, egia esatearren, ez dut uste aurtengo FDJtik ere ezer nabarmenik irtengo denik. Ala bai? Denetarik dago taldean, baina ez dago lider sendorik, lider erregularrik, goi mailako liderrik. Gilbert belgikarra zen taldeko erreferentzia 2008ra arte, baina iaz Lottorekin fitxatu zuen. Lasterketa txikietan eta etapa ehizan ibiltzeko moduko taldea dugu FDJ, ez besterik.

casarsusannegoetzeBada, izen nabarmenen artean, Sandy Casar frantziarra (31 urte) dugu taldeko liderra. Hamaika aldiz ikusi dugu ihesaldietan, sailkapen nagusietan lehenengo hamarren artean. Euskal Herriko Itzulian ere ikusten dugu, beti aurrean, erasokor (iaz 12.a). 2007an Tourreko etapa bat irabazi zuen, eta, hain zuzen, hura izan da Casarren azken garaipena. Badaramatza ia 3 urte podiumeko gorenera igo barik.

Iaz, Christophe Le Mevel frantziarrak (29 urte) denboraldi polita egin zuen, postu on askorekin. 10. sailkatu zen Frantziako Tourrean, baina ez zuen aukerarik ere izan etaparen bat poltsikoratzeko (postu onena iazko Tourreko etapa baten, 7.a). Hala ere, lehenengo 15en artean ikusi genuen proba askotan (Dauphinen, Paris-Nizan, Tourrean, Katalunian…)  Aurten ere, Le Mevel eta Casar izango dira taldeko buru Tourrean, baina sailkapen nagusian lehenengo 15en artean sartzen badira, gaitz erdi.

Frederic Guesdon frantziarra da taldeko beteranoena (38 urte). FDJ taldea sortu zenetik (1997), bertan izan da. Iaz, lepauztaia hautsi zuen otsailean, eta horrek baldintzatu egin zion denboraldia eta ez zuen gauza handirik egin. 13 garaipen ditu; garrantzitsuenak, Dauphineko Libereko etapa bi eta 2006ko Paris Tours. Aurten, azken urtea izan lezake profesionaletan.

geslincyclingnewsAnthony Geslin frantziarra (29 urte) dugu beste izen propio bat taldean. Etoile de Bessegesko 4. etapan bigarren izan da oraintsu, esprintean. Brabantse Pijl klasikoa irabazi zuen iaz, Frantziako Igotzaileen Trofeoan 2. izan zen, baita Frantziako txapelketan ere. Ondo moldatzen da egun bateko probetan, eta klasikoak ditu helburu.

Mathieu Ladagnous frantziarrak (Paue, 25 urte) sei garaipen ditu profesionaletan. Amaitu berri den Etoile de Besseges proban, 2. izan da sailkapen nagusian. Iaz, urte hasieran, La Tropicale Amissa Bongo probako sailkapen nagusia eraman zuen, baita 1. etapa ere; abuztuan, La Poly Normande proba irabazi zuen. Denboraldi ederra egin zuen, bada. Beste garaipen garrantzitsu batzuk ere baditu aurreko urteetan: 2006an, Mediterraneoko Tourreko 5. etapa irabazi zuen eta 2007an, Dunkerqueko Lau Egunak irabazi eta 5. etapan ere gailendu zen.

Jussi Veikkanen finlandiarrak (28 urte) ere garaipen kopuru polita dauka profesionaletan: 16. Horietako asko, bigarren mailakoak, baina baita oso garrantzitsuak direnak ere: iaz asko lehiatu zen eta Tourra korritu zuen, baina eskuak altxatu gabe bukatu zuen urtea. 2008an, baina, Route du Sudeko 4. etapa eta Alemaniako Itzuliko 6. etapa irabazi zituen, Iglinsky eta beste hainbat iheskide mendean hartuta.

rouxlavueltacomAnthony Roux frantziar gazteak (22 urte) Espainiako Itzuliko 17. etapa irabazi zuen; eta nola irabazi, gainera! 170 kilometro inguru ihesaldian, beste lau lagunekin, eta tropela gain-gainean zuenean sekulako indarra erakutsi zuen irabazteko. Circuit Cycliste Sartheko 4. etapa ere irabazi zuen iaz.

Jeremy Roy frantziarrak (26 urte) denboraldi biribilak egin zituen iaz eta 2008an; orduko Frantziako Tourreko 19. etapan oso gertu izan zuen garaipena, baina iheskide Sylvain Chavanelek irabazi zion esprintean. Eta iaz lortu zuen lehen garaipena profesionaletan: Paris-Nizako 5. etapa irabazi zuen, Voeckler eta Tony Martin iheskideei gailenduta. Ihesaldiak hartzen daki, eta oso ondo jokatzen du horietan.

Remy di Gregorio frantziar gazteak (24 urte) tarte berezia merezi du aurkezpen honetan. 2006an, Etorkizunekoen Tourreko 8. etapa irabazi zuen, eta handik aurrera denetik esan da ziklista horretaz: Frantziako izarretako bat izango zela esaten zen, egunen baten Tourra irabaziko zuela, dohainak zituelako, eta ezerezean geratu da esperantza hori. Ordutik hona ezer gutxi egin du, eta frantziarrek itxaropentsu segitzen dute. Pentsa, iaz, Tourreko taldetik kanpo geratu zen eta Espainiako Itzulia egitearekin konformatu behar izan zuen (51.a izan zen). Lehiatu asko lehiatzen da, baina urterik urtera ikusten ari da 2006ko garaipen hura irudipen hutsa izan zela.

hutarobitxafpphotoTaldeko esprinter nagusiak Yauheni Hutarobitx bielorrusiarra (26 urte) eta Sebastien Chavanel frantziarra (28) dira. Urte zeharo ezberdinak izan zituzten iaz; izan ere, Chavanelek ia urte bi daramatza irabazi barik, eta hori askotxo da esprinter batendako. Tourrerako hautatu ere ez zuten egin. Tira, aurtengo Etoile de Bessegesko lehen bi etapetan esprintean sartu da Sylvainen anaia txikia. Ea, bada, neurria hartzen dion denboraldiari eta Tourrerako postua irabazten duen. Eta Hutarobitx, berriz, taldeko onena izan zen, 6 garaipenekin; besteak beste, Mediterraneoko Tourreko lehenengo eta  bosgarren etapak. Tourrean ere hainbat postu on egin zituen esprintetan. Hala ere, dituen garaipenak beti izan dira bigarren mailako esprinterren aurrean, eta, agian, hori falta zaio, izen handiko garaipenen bat munduko esprinter onenen aurrean, baina hori beste kontu bat da. Nire ustez, oso gertutik jarraitzeko ziklista da, proiekzio handikoa, taldeari garaipen gehien eman liezaiokeena.

Fitxaketei dagokienez, hiru gazte hauek ditugu: Pierre Cazaux 25 urteko donapaleutarra (Nafarroa Beherea) nahiko ziklista erregularra izan daiteke, eta, egunen baten, itzuli handi baten aurrealdeen egon liteke. Thibaut Pinot frantziarra (29 urte) igotzailea da eta iaz Tour of Val d’Aosta Mont Blanc proba ospetsua irabazi zuen. Ospetsua diot, Gilberto Simonik, Yaroslav Popobitxek eta Wladimir Bellik ere irabazi dute-eta proba hori aurreko urteetan. Arthur Vichot, berriz, bere dohainengatik, klasikoetan ibil liteke ondo etorkizunean.

Eta taldeko gainerakoei buruz, Gianni Meersman dugu taldeko belgikar bakarra (24 urte). Harrigarria da ziklista horren ibilbidea: 2007an, Bruyneelen Discovery Channelen zen, eta Austriako Itzuliko 5. etapa eta Georgiako Itzuliko 3. etapa irabazi zituen, izen handiko garaipenak, duda barik. 2008an, Discovery utzi eta FDJk fitxatu zuen; garaipen bat lortu zuen, eta nahiko denboraldi polita egin ere, baina iaz, ez zuen ezertxo ere egin. Proba gutxi-gutxi batzuk korritu, eta kito. Harrigarria, ez baitugu lesio edo bestelakoren berririk izan. Francis Mourey frantziarrak (29 urte) errepideko bizikleta eta ziklo-krosa tartekatzen ditu; izan ere, hainbat ziklo-kros proba irabazi ditu neguan; garrantzitsuena, urtarrilaren 10ean irabazi zuen Frantziako ziklo-kros txapelketa. Iaz, oso proba gutxi lehiatu zituen errepidean; esan daiteke klasikoak eta ziklo-krosa direla haren oinarri. Yoann Offredo frantziar gazteak (23 urte) dagoeneko badu garaipen garrantzitsu bat bere palmaresean: iaz, Tour de Picardieko azken etapan gailendu zen. Klasikozalea da, eta iaz Espainiako Itzulia egitea zuen helburu, baina egun batzuk lehenago lepauztaia hautsi zuen eta handik aurrera ezer gutxi egin zuen errepidean. Astebeteko itzulietarako ere taldeko erreferente izan liteke. Wesley Sulzberger australiarra (23 urte) egun bateko probatan ondo moldatzen da, baita zazpi egunekoetan ere. Iaz, besteak beste, Espainiako Itzulian izan zen eta Paris-Correze probako bigarren saioa irabazi zuen. Benoit Vaugrenard frantziarrak (28 urte) urte ederra izan zuen 2008a: Tour du Limousineko 4. etapa irabazi zuen, Fedrigo, Pineau, Rojas eta Davisen aurretik sartuta, besteak beste. Iaz Tourran izan zen, eta Grand Prix d’Isbergues proba irabazi zuen, Mazzanti eta Rovnyri gailenduta. Erlojupekoetan oso ondo moldatzen da (2007an, Frantziako txapelketa irabazi zuen). Profesionaletan garaipen barik da Olivier Bonnaire frantziarra (26 urte); bitxia da ziklista horrena: hainbat urte daramatza profesionaletan, eta behin bakarrik lortu du lehenengo 10. artean sailkatzea, 2008an, Bouyguessen zela 10. izan zen GP de Denain Porte du Hainaut proban. Ezer gutxi, beraz. Mikael Cherel frantziar gazteak (23 urte) denboraldi luzea izan zuen iaz, eta Espainiako Itzulian ere izan zen; 2008an Giroan izan zen. Ea aurten Tourrean ikusten dugun, oso lehiakorra da-eta, ihesaldietan ibiltzea gustuko duena. Arnaud Gerard frantziarrak (25 urte) La Poly Normande irabazi zuen 2008an, Pineau eta Casarren aurretik helmugaratuta. Hura ere, Cherelen antzera, oso lehiakorra da eta beti erakusten du bere burua. Timothy Gudsell zeelandaberritarrak (25 urte) ez du garaipenik profesionaletan, eta ez da inoiz egon probaren bat irabaztetik gertu.

Jerome Coppel eta Sebastien Joly, berriz, taldea utzi eta Stephane Heulot ziklista ohiaren Saur-Sojasun taldera joan dira. Bitxikeria gisa, iaz Frantziako Tourra jokatzen ari zela, L’Equipe-k albiste bat atera zuen Romain eta Brice Feillu anaien gainean: ziurtzat ematen zuen anaiok FDJn korrituko zutela aurten. Bada, ezerezean geratu zen albistea, Vacansoleil taldearekin fitxatu zuten-eta.

Dopinak ere zipriztindu du taldea azkenaldian: Aurelien Duval 21 urteko gaztea suspenditu berri du taldeak; irailean, haren txizean norfenfluramine agertu zen (efektu anorexikoa duen anfetamina mota), eta kontraanalisiak baieztatu egin du hura. Urte biko zigorra ezar liezaioke Frantziako federazioak.

Argazkiak: Susanne Goetze, Cyclingnews, AFP Photo, Lavuelta.com

2010eko taldeen analisia (IV): Euskaltel-Euskadi, haize freskoaren beharrean

Hamazazpigarren denboraldia beteko du aurtengoan Euskadi Fundazioa-k errepide gainean. 2009a taldeak izan duen gorabeheratsuenetarikoa izan zen: Mikel Astarlozaren Tourreko garaipena eta Samuel Sánchez-en Vueltako bigarren postua batetik, baina taldearen irabazteko zailtasuna (asturiarraren aldetik batez ere) eta, batik bat, pasaitarraren Tour osteko positiboa, bestetik. Argilun gehiegi iragan hurbilean, eta horrek bide berri bati ekin behar izatea ekartzen du ia derrigorrean. Kasu honetan ere hala gertatu da, hasi berri den denboraldian ikusiko ditugun aurpegi berriek ekarritako haizeak itxaropen dezente piztu duelarik euskal zaleen artean.

samuel

Berrikuntzak berrikuntza, ordea, taldearen zama nagusia ezagun zaharrek eramaten jarraitu beharko dute. Horien artean, jakina, egungo olinpiar txapelduna azaltzen da guztien buru. Samuel Sánchez-ek aurten Tourra buru-belarri prestatzeko asmoa dauka, denboraldi hasiera indartsu bati Euskal Herriko Itzuliarekin amaiera emateaz gain. Ez da honenbestez Ardenetako klasikoetan egongo, bere moduko gizon batentzat erabaki eztabaidagarria. Txirrindularitza egitura bati lasaitasuna eta egonkortasuna eskaintzen dizkiona garaipenak bereganatzea jakina den honetan, asturiarrak beste behin erantzunkizun handia izango du.

koldo

Talde laranja garaipenez hornitzeko beste baliabide nagusia Koldo Fernandez de Larrea izango da. Arabarrak iaz ez zuen sprintetan espero zen jauzia eman. Beste ikuspuntu batetik ordea, Iparraldeko Klasikoetan maila polita azaldu zuen, Gent-Wevelgem-en bereziki, gizon azkarra baino zerbait gehiago dela erakutsiz. Dena den, sprintetan eman beharko du bere onena, gehienetan gainerako taldeek antolatutako bideratze-trenak bere baino indartsuagoak izango badira ere; arlo honetan Iñaki Isasi eta Pablo Urtasun behintzat alboan izan beharko ditu. Denboraldi garrantzitsua ezbairik gabe Zurbanoko txirrindulariak aurrez-aurre duena.

Derioko taldeak bereziki eskertuko lukeena Igor Anton-en berpiztea litzateke. Urteak daramatza Galdakaokoak eskalatzaile bikaina izan daitekeela erakutsiz, baina bere kasuan ere ez du behin betiko urratsa eman handienen artean dela esan ahal izateko. Hori ez ezik, iazkoa atzera pausoa izan zen beretzat. Dohainak izan badituela kontuan hartuta, bizkaitarrak lasaitasuna, konfiantza eta anbizioa dosi berdinetan behar dituela esango nuke, Espainiako Itzulian edo Suitzako errepideetan lortu izan dituen garaipenak iraganeko kontu soila ez direla baieztatzeko.

sicard

Aipatutako hiruko honengan jarri behar dira emaitzak lortzeko itxaropenik handienak; eurei exijitu behar zaie beste guztien gainetik. Bada ordea taldean laugarren adar garrantzitsu bat, aurrez esan bezala zaleengan zirrara berezia sortzen duena: gazteen atala da, noski. Guzti hauen artean nabarmentzen da, nola ez ba, Romain Sicard lapurtarra. Alor guztietan moldatzen da ongi Hazparnekoa, eta urte asko dira gainera euskal txirrindulari batek profesionaletara pasa aurretik horren emaitza bikainak lortzen ez dituena, 23-z azpikoen munduko txapelketa eta Etorkizunekoen Tourra barne. Bidasoaz bestaldekoa izatearen berezitasuna (ez-ohikoa baita tamalez) erantsiz gero, euskal txirrindularitzaren gizon kuttun berriaren aurrean egon gintezke.

Bere onena emateko, ordea, bere gain presiorik ezartzea ezinbestekoa izango du Sicard-ek. Eta berarekin batera, taldera heldu diren gainerako besteek. Orbea-n taldekide zuen Jonathan Castroviejo-k esaterako, berak ere gauza polit askoak egin baititu orain arte, erlojuaren aurka batez ere. Profesional mailan ezagunagoa da Beñat Intxausti, bere garaian Euskaltel-ek lotzen jakin ez zuen bizkaitar eskalatzaile fina. Orain etxera bueltan da, bere garapenarekin jarraitzeko asmotan, Gorka Izagirre goierritarra bueltan den moduan, euskal afizionaturik onenetakoa izan eta gerp talde laranjara jauzi egiteko aukerarik gabe geratu ostean. Fitxaketen atala Orbeatik pasatako Miguel Minguez eta Daniel Sesma-k osatzen dute, azkeneko hau jadanik horren gaztea ez bada ere. Gazteen atala ordea ez dago ixterik Mikel Nieve aipatu gabe. Iaz jokaera bikaina azaldu zuen leitzarrak, eta aurtengoan maldan gora batez ere erakutsitakoak hobetzea eta horrenbestez lasterketaren batean bere aukerak izatea espero behar da bere aldetik.

egoi

Taldean diren gainerako gizonek unean-uneko liderraren mesedetan jarduteko helburua izango dutela pentsa liteke, eta gehienetan halaxe izango da. Hemen Egoi Martinez, Amets Txurruka eta Gorka Verdugo aipatuko nituzke, bakoitza bere dohain eta gabeziekin, baina taldekide preziatuak direla askotan erakutsi dutenak. Bestalde ordea, oraindik bakarkako arloan taldeari gehixeago zer eskainia daukatenak badirela uste dut. Aitor Galdos eta Ruben Perez batez ere, baina baita zortea lagun gorantz egin behar duen Ivan Velasco ere, eta Juanjo Oroz nafarra, orain arte ia bakarrik morrontza lanerako erabilia izan dena.

Jadanik Igor Gonzalez de Galdeanoren aginduetara ez direnak, Mikel Astarloza eta Iñigo Landaluze-z gain, Josu Agirre, Andoni Lafuente eta Markel Irizar dira. Hauen artean, oñatiarrak izan du zalantzarik gabe irteerarik gozoena (eta bakarra esan beharko), Lance Armstrong-en Radio Shack-erako bidea hartu baitu.

Filosofia berezi baina oso errotutako taldea da Euskaltel-Euskadi, hori ez dago esan beharrik. Alde batetik muga suposatzen duenak badu bere alde positiboa, taldekideen artean sumatzen den giroa eta guztiaren gainetik taldea hobestearen sinismena. Goragotik ordea askotan txirrindulariek ez dute babes hori jaso, eta aurtengoan, taldeak nolabaiteko berregitura bat izan duela kontuan harturik, horrek ezin du inolaz ere horrela izan. Taldeko partaide bakoitzak oro har, baina gazteenek bereziki, lasaitasuna behar dute urtean zehar beren helburuak poliki-poliki gauzatze aldera. Are gehiago aurten babesleen kontratua amaitzen dela jakinda: emaitzak jarri beharko dira mahai gainean, baina hori hobekien dakitenak, eta interesatuenak, txirrindulariak beraiek dira. Hortaz, errepideak hitz egin dezala, beste guztiaren gainetik.