Izan ere, ibilbideari begiratuta sekulako etapak datozkigu datozen egunotan. Dena den, paperean agertzen den gogortasun hori ezerezean edo sekulako sarraskian bihur daiteke, beti ere txirrindularien jarreraren menpe.
Gaurko etapan Agnello ikaragarria (ikusgarria duen amaiera) eta Izoard igo beharko dituzte, bihar Oropara krono-igoera, larunbatean San Marco amaitezina, igandean Giau beldurgarria eta Tre Cime Lavaredo… laburbilduz, erasotu nahi duenak ez du ibilbidearen aitzakirik izango. Kontua hori da, indarrez gain erasotzeko gogoa izatea.
Nor izango da hautagai nagusien artean lehen erasotuko duena? urrutitik izango al da eraso hori? galdera asko eta zailak dira berauek. Di Lucak adierazi duenez, biharko krono-igoera aprobetxatu nahi du denbora gehiago sartu eta datozen egunetan besteen erasoen aurrean modu defentsiboagoan jokatzeko. Ez dakit berak erasorik jo gabe aurretik dituen denak atzera joango direnaren ziurtasuna duen baina ni ez nintzateke hain ziur sentituko. Arroyo, Bruseghin edo Vila bezalako jendeak, erasorik ezean, ez du denbora asko galduko.
Lasterketa mugitu behar lukeena Saunier da. Momentuz Simoniren apostu egitekotan dira eta bere sasoi puntu onenean jartzeko bidean dela ere ematen du baina ez dira oso urrun Ricco, Mayo edo Piepoli bezelako txirrindulariak. Azken hauen aukera jokatu behar lukete urrutitik erasotzerako orduan.
Gaurko etapa aproposa izango da Agnellon gora ihesaldi garrantzitsu bat sortzeko. Ez agian Di Luca, Simoni edo Cunego bertan direlarik, baina bai Mayo, Sella, Mazzoleni, Perez Cuapio, Pellizotti (Giroko liderra eta Di Luca taldekideak izateaz aprobetxa daiteke)… bezalako txirrindularientzat. Aurreko asteko ihesaldian sartu izan ez balira, etapa aproposa baita ere Vila, Bruseghin, Arroyo eta Sellarentzat ere, dena den, zaila izango da berriro ere ihesaldian sartzen uztea.
Espero dezagun txirrindulariak borrokarako prest egotea. Ea gaurtik hasten diren oilarren arteko mugimenduak nahiz eta biharko krono-igoera hor egonda, gaurko etapa “bigarren txirrindularientzat” aproposagoa gerta daitekeen.
Falta diren mendiko etapak kontutan hartuta zaila da gaur Giroa erabakita uztea (hori Armstrongek eta iaz Bassok bakarrik egin dute aspaldian) baina ziur Giro hasieran hautagaien artean zeudenen arteko izen zerrenda murrizten dela. Monteverginen oso indartsu agertu ez ziren batzuk, Popovych edo Savoldellik adibidez, aste honetan beroien sasoi-puntua hobetu ez badute agur esan diezaiokete Giroan izan ditzaketen aukerei.
Giroaren hasiera irla baten izan eta berorrek dakarren tokialdatzearen ondorioz segituan dugu aurreneko atseden eguna, eta hurrengo egunean aurreneko “mendiko etapa”. Kakotx artean jartzen dut, etapa esprinterrentzat ez den arren ez delako agian aproposena mendi gogorragoetan ikusiko ditugun protagonista berberak ikusteko.
Larunbatean hasten zaigu Italiako Giroaren 90. edizioa. Garai honetan txirrindulari desberdinen sasoi puntu eta helburuek izan behar zutenean denen hizpide, Puerto Operazioak eta batez ere bertan Basso egoteak ekarri diezaiokeen zigorrak hartu dute indarra. Hain karrera garrantzitsu baten aurretik gai nagusia hori izateak alde batetik pena ematen didan arren, errudunek euren zigorra bete beharra dute, eta hori momentuz Bassori tokatu zaio, nahiz eta geo eta argiago izan Discoverykoaren ondoren beste txirrindulari batzuei (oso ezagunak gainera) tokatuko zaiela.
Hautagai nagusienei begiratuta, lehiaketan multzo horreta jarri diren Simoni, Cunego, Savoldelli eta Di Lucaren arteko borroka izan daitekeela uste dut. Hala ere, proba denetan gertatzen den gisa, beti agertzen dira inor gutxik esperotako txirrindulariak, Rujano duela bi urte edo iaz Q. Gutierrez (ay, ay Eufemiano, ez zara txarra!!!) bezala. Aurten ere egon ziur norbait “berria” agertuko zaigula eta hori asmatzean egon daiteke lehiaketa irabaztearen giltza.